zaterdag, juli 26, 2014

Emoties

Ik begrijp niet goed waarom mensen anderen willen voorschrijven wat ze moeten voelen of vinden. Nou ja, vinden, dat wel ;p
Ik hoorde iemand zeggen dat het "ongeluk" een soort luxeprobleem was, als 'ze' niet waren gaan vliegen hadden ze nu nog geleefd.
Dus als iemand geld heeft om naar Kuala Lumpur te vliegen, is het gerechtvaardigd dat zijn/haar vliegtuig als een kleiduif uit de lucht geschoten wordt? We weten nauwelijks iets van die mensen. Een deel was voor werk onderweg, een deel voor toerisme of studie of familiebezoek, of om de kinderen te laten zien waar ze vandaan kwamen.
Ze hadden niets met de oorlog daar te maken. Sterker, het is sowieso een afschuwelijke 'vergissing', want het lijkt erop dat de rebellen dachten dat ze een Oekraïens vliegtuig hadden neergehaald (alsof dat wel gerechtvaardigd was).
Je mag niet meerouwen als je niemand kende in het vliegtuig. Mag je wel geschokt zijn? Mag je je wel voorstellen hoe het voor de achterblijvers is?
Ik ging gisteren naar het transport kijken, moeite doend me niet voor te stellen wat er in die kisten met loden binnenbekleding lag. Is dat ramptoerisme? Het voelde als iets dat moest, net zoals ik op 4 mei 2 minuten stil ben.
Er werd niet geklapt gisteren op de brug waar ik stond. Het gebabbel, met soms een lach, verstomde geheel toen de stoet eraan kwam. Het werd letterlijk en figuurlijk doodstil.
Gezien de reacties is de rest van de wereld onder de indruk van hoe dit is aangepakt. Ik hoop dat de nabestaanden, zowel in Nederland als elders, er nu en/of later een beetje steun aan ontlenen.
Ik ben geen Rutte-fan, maar als je zo'n crisis aan je broek krijgt, heb je het maar te regelen - en dat is naar mijn gevoel goed gedaan. Hij heeft mazzel dat ie Timmermans als rechterhand heeft, die zowel slim, diplomatiek als handig is, Russisch spreekt en de Russische manier van doen kent. En als je dat uit, vallen er weer mensen over je heen om je uit te maken voor VVD'er of PvdA'er. Ik ben geen van beide, maar dat betekent niet dat ik niet mag vinden dat ze iets goed doen.
De rimpelingen van de schokgolf zullen afnemen voor de niet-direct betrokkenen, steeds weer even heftiger wordend als er nieuws komt. Voor de nabestaanden zal het veel langer duren voor het verdriet zelfs maar hanteerbaar wordt.
Laten we elkaar de ruimte geven om hiermee om te gaan zoals we dat zelf het beste achten. Of je nu ergens bloemen legt, naar de rouwstoet kijkt, of niets doet: het is goed.