En wederom een rondje wijk. Nu het zuidelijkste stukje.


Inmiddels hangt er een 'Doe mee'-poster van de SP.


Op de een of andere manier krijg ik dan acuut zin iets volstrekt a-politieks op te gaan plakken. Of juist iets heel politieks.


Familie eend.


Eendentreintje, niet erg scherp.


Het bord van de kinderboerderij.






Deze trotse heer kun je regelmatig horen roepen, soms ook 's nachts - dan kan het spookachtig klinken.


Nestkast voor?


Eksters in de zon op het hek van de kinderboerderij.


Doorkijkje naar een mooie lucht gisteren.






Familie eend.


Gezin meerkoet met nieuwe leg.








De familie eend-met-witte-bles bleef een tijdje zitten op de dinges. Het heeft een naam maar die weet ik nu even niet ;p Zo'n houten scheiding tussen watertjes met verschillende niveaus met in het midden een overloopje.


Deze eend zit op het overloopje. Je ziet ook goed dat het verenkleed niet één kleur bruin heeft, maar talloze.


Mama eend en haar 4 jongen waren me te vlug af, ze sprongen snel over die waterscheiding en peddelden verder.


Wolkenlucht, richting westen, in de vroege avond


Nog een wolkenlucht, maar dan richting noorden.

De esdoorn blijft vrolijk doorgaan met nieuw blad. Dat geldt voor veel bomen en andere planten, maar bij de esdoorn kan het erg opvallend zijn.

Meerkoetserietje. De 'punt' is onderdeel van een kunstwerk, en elk jaar bouwde een meerkoetpaar een nest op het uiterste puntje. Dat puntje is inmiddels afgebrokkeld en er was dit jaar daar geen nest. Maar het is nog wel een meerkoetstek. De balk in het water (die drijfvuil weghoudt van de duiker aan de linkerkant) is handig voor ze: om op te staan, te zitten, te poetsen, om onderdoor te zwemmen.




Dit jaar werden zes kuikens groot, maar inmiddels zijn het er nog vier.


Knip uit bovenstaande foto, ik vind die meerkoetpootjes zo wonderlijk.


Zo dobberen ze rond...


...en zo zijn ze weer weg.


Op de balk aan het poetsen.

Tom kan op z'n gemak liggen in houdingen die totaal niet prettig lijken.


Maar soms moet je je als kat zijnde even lekker uitrekken.


En wat wil het personeel nou toch van me? Dit is toch mijn voordelige kant?


Tijger pikt gewoon de bank in. Dus maar weer een plaid erover, waar ze dan op gaat liggen met een air van 'Ik verwacht niet anders dan dat mijn personeel een extra zacht dekentje voor mij over de bank gooit'.

Op zich 'mislukte' foto's want onscherp, scheef, dingen op de voorgrond in beeld. Maar ze zijn zó typerend dat ik ze toch post.


Tafel opgeruimd, en hop: daar lag madam. Even lekker poetsen...


...opkijken omdat ik met de camera bezig ben, en dan is ze weleens wat later met haar tong weer binnenboord halen.

Foto's. Veel foto's.




Nee, (nog) geen eigen kweek.


Onder zo'n tafeltje heb je best wat schaduw vindt Tijger.


En als de zon weg is, ligt ze lekker in haar grasnest.


Probleem: de stobbe van de es loopt onverdroten weer uit.


Oostindische kers 'Alaska', zou niet ranken en rankt dus alle kanten op ;-) Inmiddels ook vrolijk bloeiend in geel en oranje.


Astilbe begint te bloeien.


De varenbladtomaat staat op de foto in knop, inmiddels bloeit ie!


De terrasrand, met potten vrouwenmantel, sedums en een aster, en daarachter een wild stukje tuin met hoge grassen en akkerkool: er huizen veel kruipers, springers, vliegbeestjes.

Rondje door de wijk.


Philadelpus, boerenjasmijn, ruikt verrukkelijk.


Zo mooi is zevenblad als het bloeit, fijn kant.


Hommel op korenbloem.


Spiraea japonica 'Darts Red'.


Lychnis coronaria - prikneus.


Honingbij op liguster.


Dit was de zondag dat 'we' tegen Portugal moesten. De versiering was daarna weg; de auto staat er nog steeds. Tuinen ombouwen tot parkeerplaatsen gebeurt hier steeds vaker, terwijl er toch echt altijd wel plekken leeg zijn.


Er was gemaaid, en op het talud was een riek in de grond geprikt. Heel lastig op de foto te krijgen, de lantaarnpaal links leek wel een streep door het beeld, de belichting was niet goed te krijgen. Eline heeft de foto nog een stuk weten op te piepen, waarvoor dank.


Hangplek voor jongeren, populair, maar de vuilnisbak staat duidelijk veel te ver weg.


Laantje, enigszins bijgewerkt...


En hetzelfde laantje vanuit lager standpunt, zodat je de weg ziet, plus de op de vorige foto weggeschminkte lantaarnpaal.


Gele plomp in bloei.


Krentenboompje dat blijkbaar nog niet ontdekt is door de houtduiven, merels, spreeuwen enzovoorts. De bessen zijn lekker als ze rijp zijn, maar meestal zijn ze dan allang opgegeten ;-)
Vaag te zien in het midden: ijle dravik. Na de bloei wordt die paars.


Sedum, geen idee welke...


Het groeit als een mat op een moslaag op asfalt, tussen een busbaan en struiken. Het mos houdt vocht vast, en in droge tijden redt de vetplant zich prima.


In die struiklaag langs de busbaan, tegen het talud naar de Waterlinieweg, groeien veel bramen. Ik zou er niet gaan plukken zo vlakbij een autoweg, maar ze zijn wel mooi om te zien.


Bij in de braam - zou je dan ook geen vervuiling in de honing krijgen eigenlijk?


Onscherp lieveheersbeest op gekruiste glanshaverstengels.


Het mos vormt een voedzame bodem voor andere planten, ook voor deze Geranium colombinum, fijne ooievaarsbek.


Lindebloesem, bedwelmend zoet.


Brugketting van een brug over het Inundatiekanaal.


Dreigende lucht die toch overwaaide.


Het Inundatiekanaal, deel van de Hollandse Waterlinie. Via het kanaal kon de Houtense vlakte in nood onder water gezet worden. Helaas was het fenomeen grondoorlog grotendeels achterhaald toen de Linie klaar was, maar als landschappelijk verschijnsel is het nog erg mooi.


De muskuseenden hier rukken op, er komen er steeds meer.


Park De Koppel, natuur alom. Je hoort de wind, vogels, kikkers, en vooral: heel veel verkeer.


Want zo dichtbij zijn de snelwegen... Vervreemdend effect.