Even snel uit de losse pols, hm:

Ik was min of meer verkouden. Nou ja, ik hoestte wat meer, en er zat een zere plek in m'n keel. Lastig met slikken, en lastig als je een baan hebt die voor een groot deel uit praten bestaat.
Als een beller je dan hitsig meldt dat ie wel beter verdienend werk voor je weet aan de foon, met zó'n stem, dan heb je wel een idee hoe je overkomt.
Toch leek het redelijk te gaan, dus maar gewoon doorwerken. En nu kan ik zo de sloot in, ik klink als een kikker, ik kwaak, voor zover er nog geluid uitkomt.
U hoeft mij niet te bellen, ik neem niet op ;-)

De tulpen in de tuin kleuren steeds een beetje meer:

Weitje:

En er is flink gesnoeid, gezaagd en gekapt in al het hout:

De kinderboerderij trekt ook 'vreemde' gasten, een nijlgans in dit geval:

En als die pinksterbloemen nou een beetje beter op de foto willen:

Maar als je verder kijkt...

Sommige dingen lijken niet zo lente-achtig:

Het zware kattenleven:



Het wordt nog erger als je gewoon lekker op de vensterbank zit en het personeel probeert een camera uit:

Zzzzzzzzzzzzzzz in de herhaling/verlenging.

Nee, ik ben er even niet. Ik ga nu slapen.

Een mooie manier om de zoomfunctie uit te proberen, maar de houtduif was wat wantrouwig.

Zonder zoom, bijna een zoekplaatje:



Beetje ingezoomd:



Nog wat meer:



Digitaal:

Oefenen oefenen...




Meerkoeten op hun nest (let op dat lege flesje bij koet 2!):






Speenkruid in de zon, lastig:

Doorrommelend met de cam. Ahaaaaa! Je kunt ook te voorzichtig zijn. Er zit een knopje op de cam waarop je kunt drukken. Daarmee kies je voor een bepaalde optie in een menu. Door die menu's zou je kunnen bladeren, alleen kwam ik er maar niet achter _hoe_. Wat blijkt: het knopje kan ook heen en weer. Om bijvoorbeeld... inderdaad.

Probeersels, hangend uit het raam:








Tijger vond het wel interessant:



(Alles dat op de achtergrond bewoog ziet er heel spooky uit zo!)