maandag, juni 05, 2006
Ik weet nooit of ik moet lachen, medelijden moet hebben of bozig moet worden. Ik fiets door de duinen, en hé! Paars! Dan stap ik af om te kijken. Ik zit op m'n hurken bij een heel veldje orchideeën, en er komt een groep fietsers voorbij. Een man vertelt op gezaghebbende toon iets over helm, en ogen openhouden en zo mooi. En met al zijn 'de natuur is zo mooi' ziet hij helemaal niets van die orchissen. Ik ben niet erg thuis in deze soort, maar ik vermoed zomaar dat het de gevlekte orchis is, Dactylorhiza maculata.


Soms moet je oppassen als je op zo'n Waddendijk zit. Het is schapengebied, fietsers worden gedoogd. Maar als je zit, zeker als je stilzit omdat je door je verrekijker tuurt, denken de schapen: 'Wat is dat?' Waarna je ineens voelt dat er iets aan je rugzak knabbelt en er plots 30 schapen om je heen staan. Ze waren ineens allemaal op pad, er kwamen een stuk of 100 beesten voorbij.



