Laten we de keuze voor de lijsttrekker van D66 nog wat uitstellen. Dan kan intussen een omroep goeie sier maken met de real life soap 'Lousewies en Alexander'. Kan integraal op tv, verder niets nodig.

Gratis ticket naar Maleisië, da's fijn. Het vliegtuig was opvallend ruim. Wel jammer dat ik op een bepaald moment naar de plee moest. De wc-ruimte was enorm, er stonden allerlei tafeltjes met schalen met visjes - van die nepvisjes om mee te vissen, maar dan zonder haakjes. Ik stopte er 1 in m'n zak en ging naar de wc, die geheel gestoffeerd was met een zeegroen tapijt. Ik bleef er ook te lang zitten, want de stewardess kwam na een tijdje binnen om te kijken of het wel goed ging, en om te zeggen dat we aan het landen waren. En die visjes waren niet gratis (dus blijkbaar had ze dat wel gezien via een bewakingscamera).
Vanuit het vliegtuig zag ik een soort tropisch Harlingen met wat extra exotica, snel een foto gemaakt, en me gerealiseerd dat ik de oplader niet bij me had. Maar ik zou toch maar heel kort blijven - de reis was wel gratis, maar onderdak zat er niet bij.
Eenmaal uit het vliegtuig kwamen we op een soort Hoog Catharijne terecht, zo'n vaag winkelcentrum dat overal kan zijn.
Waarna ik tevreden en vol blijde verwachting wakker werd, klaar om Maleisië te gaan ontdekken :-)
Iets over Maleisië gehoord op de radio voor het slapen gaan; gisteren een folder gezien met lokaas voor vissen; foto's gezien van Harlingen waar ik pas geweest ben; de bewakingscamera komt uit de detective die ik aan het lezen ben; de rest kan ik niet direct thuisbrengen.
Tijger lag lekker tegen me aan te slapen, dus ik zal wel rustig gelegen hebben.
In mijn dromen bereis ik de hele wereld :-)

En daar zit je dan, met een hummel van een jaar tegen je aan, gloeiend van de koorts, snotterend en kwijlend. Denkend: laat mij nou maar ziek zijn. Ik snap er meer van, ik weet dat het over gaat. Voor haar is het alleen het eerste half uur na het slapen te doen, dan speelt ze nog wat en lacht om de katten. Daarna wil ze alleen nog maar tegen je aan liggen, moe, ziek, naar.
Ze knapt heus wel weer op, maar als je zo'n vrolijk meisje helemaal verlept ziet, bloedt je hart.

Zoekplaatje, de futen zijn met hun tweede nest bezig:

Stoplichten op rood om de hoek:



Stoplicht om de hoek op groen (en de wereld is ietwat gekanteld ja):

De eenden worden vaak gevoerd - en dan schrokken ze alsof ze uitgehongerd zijn, zie de witte eend:



Ze zijn ook duidelijk flink aan het ververen. Op de nu grauwe laag populierenpluis en op het gras komen steeds meer veren en veertjes terecht, en de meeste eenden zien er wat voddig uit.

In de eindeloze reorganisatie van mijn huis veranderen heel wat dozen van plaats en inhoud. Tijger vindt dat leuk, dan kan ze steeds nieuwe plekjes koloniseren. Ze heeft nu een favoriete ligplek waar ik pijn in m'n lijf van krijg.



Ze lig dus half in een hergebruikte doos die ze zelf - zie de hoek - al fanatiek als krabpaal heeft gebruikt toen ie elders (en hoger) stond. Ze ligt op boeken en een multomap, die allemaal toch echt hoekig zijn en uitsteken. Soms ligt ze heerlijk opgekruld, met 1 pootje en/of haar staart buitenboord, en ze lijkt innig tevreden. Ik voel de boeken prikken.

"Later vandaag vooral in het oosten kans op pittige buien." Ik moet naar een instantie, die een geheel vernieuwde, verbeterde en gemoderniseerde site heeft, die alleen via 3 omwegen te vinden is en waar geen openingstijden op vermeld staan. Ik besluit om dan maar vroeg te gaan, ondanks dat ik vannacht niet geslapen heb omdat ik gisteren overdag sliep (logisch toch?).
Tis een stukkie fietsen en het is er vaak druk, dus ik ga op tijd weg. Voor de zekerheid m'n regenjack aan, waarvan ik nog niet weet hoe effectief de waterdichtmaakactie was. Eenmaal buiten schat ik dat de temperatuur zo'n 23 graden is, en de relatieve vochtigheid ligt zeker weten boven de 90%, want ik stik zowat. Maar kijkend naar de lucht besluit ik m'n jack toch maar aan te houden, want het is grijs en donkergrijs en het kolkt. Feitelijk word je dan met of zonder jack net zo nat - of je regent kletsnat of je gaat druipen van het zweet.
Okee, op weg, fiets fiets fiets. Ergens onderweg word ik compleet bedwelmd: er staan lindes te bloeien, en er pal naast is een merkwaardige haag aangelegd met om en om liguster en jasmijn. Ik vraag me wel af wat de voorbijgangers dachten van die afgestapte fietser die daar met de ogen dicht en een brede grijns stond te snuiven...
Intussen wordt het opvallend donker. Ik fiets langs een bouwsite en verdorie, in beide ogen waait stof of wat het ook is (m'n rechteroog prikt nu nog).
Vlakbij waar ik wezen moet gaat het dan mis: REGEN. Snel de fiets op slot, het gebouw inrennen, pfoe, het wordt nog erger. Het is iets over negen, het "later" uit het weerbericht is vrij vroeg naar mijn mening - ik moet straks ook nog terug. Goed teken: de druppels rollen vlot van m'n jack af, de waterdichtspray lijkt te werken.
De instantie is zelf ook geheel verherbouwd en ik neem de lift naar boven. Waar het opvallend rustig is. En de portier me meldt dat de boel om 10 uur opengaat, en dat er vanaf kwart voor tien nummertjes verstrekt worden. Zul je altijd zien: net dan heb je geen boek bij je. Gelukkig is er een tv, de herhaling Brazilië-Australië begint net. Ik lever commentaar en de portier vuurt een lading vragen op me af: kijk ik voetbal? Wat vind ik hiervan? En daarvan? Had dat nou niet toch een penalty moeten zijn? En die ene overtreding, dat was toch gewoon rood?! En wat vind ik van Oranje? Enne, wat denk ik nou van de scheidsrechters? Ik zie 'm opklaren want we zijn het redelijk eens.
Zo kom ik de tijd door tot ik om kwart voor tien een nummertje krijg, om tien uur ben ik direct aan de beurt, en tien over tien sta ik weer buiten, waar het niet meer zo hard regent. Helaas moet ik een lang stuk onder bomen door, en het waait wel, dus steeds een douche - maar op weg naar huis is dat toch minder erg, ook al is het jack nu ineens niet meer geheel waterdicht. De terugweg lijkt ook veel korter, ik had ergens iets gezien wat ik op de foto wilde zetten maar ik ben er blijkbaar onoplettend langsgefietst in de overtuiging dat ik er nog niet was.
Ik steek de weg over als het licht op groen staat en weer prijs ik me gelukkig met de remmen van m'n fiets: ik kan net voorkomen dat ik geschept word door een krankzinnige die plotseling en keihard vanuit de bocht door rood knalt.
Eenmaal weer in de wijk is het echt droog. En als ik de sleutel in het slot steek, word ik aangesproken door twee keurige heren, beide met Turkse namen op hun naambordjes, maar met een zwaar Amerikaans accent. Ze komen een blijde boodschap brengen. Ik poeier ze redelijk beleefd af, stap naar binnen, trek m'n jas uit, schuif het raam open - en de zon breekt door.
Timing, dat is het dagwoord geloof ik.

Weer wat geleerd: ook diepvriessaté kan bederven/bedorven zijn. Hapje één - smaakt wat... anders. Ik kan er de vinger niet opleggen. Hapje twee: nu weet ik het. Schimmel!! De saté gaat dus weg.
Tijger wordt dol, want die denkt dat ze heel veel zal gaan krijgen. Helaas. Ze heeft het blèren erg lang volgehouden. Erg lang. Met die vaste volgorde van blikken: verbaasd, verbijsterd, ontzet, boos, Boos!
De saté ligt nu buiten in de grote kliko. Met een fikse steen op het deksel van de kliko, want een tijdje terug at ik vis. Tijger had een hapje gehad. De lege verpakking ging in de lege kliko. Het was met dat hele hete weer. Anderhalve week later (meestal gooi ik alles gewoon in de vuilnisbak binnen, en die zakken gaan gewoon naar buiten zonder de kliko-omweg) vond ik iets op het terras. De visverpakking. Het alufolie was redelijk onbeschadigd, maar het papier was... tja... versnipperd.
De dame heeft het dus geflikt om het deksel open te krijgen en met verpakking weer omhoog te springen vanuit de diepte. Ik moet er niet aan denken wat er gebeurt als dat deksel dichtvalt als ze erin zit. Dus voortaan zolang een steen erop, en iets bedenken waarmee ik het deksel dicht kan maken.

Vrouw vindt telefoon terug in onderbroek dief

DEN HAAG - Een 33-jarige vrouw heeft zaterdag in een Haags restaurant haar mobiele telefoon teruggevonden in de onderbroek van een andere bezoeker.
De Haagse zat met een vriendin in een restaurant toen ze ontdekte dat ze haar tas kwijt was. De vrouwen vroegen twee mannen aan het tafeltje naast hen of ze iets van het verdwijnen van de tas wisten. De mannen ontkenden dit, waarop de vriendin het nummer belde van de eigenaresse van de handtas.
Vervolgens ging de telefoon over in de onderbroek van een van de mannen. Op het toilet van het restaurant werd de tas teruggevonden. De twee mannen, Hagenaren van 25 en 31 jaar, werden vastgehouden door bezoekers van het restaurant tot de politie arriveerde.
De politie heeft beide mannen aangehouden.
(Bron)

Geen statiegeld, maar boete tegen zwerfafval

DEN HAAG - Er komt geen statiegeld op blikjes, kleine plastic flesjes en andere verpakkingen om zwerfafval te voorkomen. Maar zodra mensen blikjes, patatbakjes of papiertjes op straat gooien, kunnen ze op een boete van tientallen euro's rekenen.
Gemeenten stellen daarvoor speciale controleurs aan de komende drie jaar.
(Bron en meer)

De Hollandse variant. We zeggen dat het niet mag, en dan doet niemand het meer.

Als Brazilië speelt, zou ik de wedstrijd kunnen volgen zonder tv of radio aan te hebben: buurvrouw heeft bezoek, en zoals veel Antillianen zijn ze erg voor Brazilië. Dus enorm gejuich bij een Braziliaans doelpunt, gespannen geluiden als er bijna gescoord wordt en verontwaardigd gebrul als de tegenstander in de buurt van het doel komt :-)

Wat een fijne dag vandaag!

TT 120 De drogisterijketen Etos haalt Etos Vitamine D druppels 25 milliliter uit de winkel omdat er geen vitamine D in zit. Etos zegt niet wat er wel in zit, maar de stof zou niet gevaarlijk zijn.

Fietsend door de wijk zie ik dat er wat oranje versiering bijgekomen is, en het valt me op dat er zoveel NL-vlaggen hangen. Ik verwonder me en vraag me af of dat bij eerdere grote toernooien ook zo was - meestal pas vanaf de kwartfinales of zo toch?
Het kwartje valt als ik bij een van de vlaggen een schooltas zie hangen ;-)

Elk jaar weer rond deze tijd. Buiten is het hoogzomerig in veel dingen. Na die hete periode automatisch een dun jasje aan buiten, maar hé, met 18 graden en zon is dat eigenlijk net te warm. De grote berenklauw bij buuv in de tuin komt in bloei (binnenkort foto's), de kaardebol in m'n eigen tuin komt op stoom. Eenden en meerkoeten zijn aan hun tweede of derde nest bezig. Snoekjes in de sloot. In de lucht zwermen meeuwen en gierzwaluwen die op een vlucht mieren jagen. Zomer!
En dan zie je de walnotenboom al vol noten zitten. Zie je de krentenboompjes steeds meer rode bessen krijgen. Herfst?
Als je er oog voor hebt, begint elk seizoen al halverwege het vorige.

Man lag dagen dood in verpleeghuis

DEN HAAG - Een 56-jarige man heeft twee tot drie dagen dood in het verpleeghuis Vita Nova in Oss gelegen. Dat heeft de raad van bestuur van Zorg voor Ouderen Maasland, waaronder het verpleeghuis valt, donderdag meegedeeld.
De man verkeerde in het tehuis in een bijzondere positie. Hij had de zorg in het verpleeghuis niet meer nodig en leefde al geruime tijd geheel zelfstandig. De man koos er bewust voor geen contact met medewerkers te zoeken en was in die zin zeer teruggetrokken en geheel op zichzelf, aldus de verklaring van de raad van bestuur. De man deed zelf zijn boodschappen, deed niet mee aan de activiteiten in het tehuis en vertoonde zich ook niet op de afdeling. Hij wilde geen contact met medebewoners hebben.
Dat had volgens de raad van bestuur tot gevolg dat het personeel van het verpleeghuis niet opmerkte dat hij was overleden. Pas toen hij zijn post enkele dagen niet had weggehaald, maakten medewerkers zich zorgen. Zijn kamer, die hij altijd op slot hield, werd zaterdag geopend en hij bleek overleden te zijn. Een arts van de GGD stelde vast dat hij waarschijnlijk al twee tot drie dagen dood was. Hij is een natuurlijke dood gestorven.
De raad van bestuur schrijft dat Vita Nova de keuzes en levensstijl van de man altijd heeft gerespecteerd. Sinds vorig jaar was het tehuis samen met hem op zoek naar een geschikte woning, nu hij geen zorg meer nodig had. Dat overleg verliep door het karakter van de man moeizaam. Vita Nova zal in soortgelijke gevallen de keuzes van bewoners blijven respecteren. "Hoewel dit kan leiden tot bijzondere situaties, zoals bij deze bewoner, willen we altijd blijven proberen zoveel mogelijk tegemoet te komen aan de wensen van onze cliënten."
Zorg voor Ouderen Maasland heeft direct de Inspectie voor de Volksgezondheid geïnformeerd. Het maakt deze week een rapport over het voorval op. Aan de hand daarvan bepaalt de Inspectie zij een onderzoek instelt of maatregelen tegen de instelling neemt.
Voorzitter Van Osch van de raad van bestuur spreekt van een zeer uitzonderlijke situatie. Hij heeft in de vele jaren dat hij in de gezondheidszorg werkzaam is, nog nooit meegemaakt dat iemand zo teruggetrokken wilde leven. De bewoners en medewerkers van Vita Nova hebben volgens hem "redelijk rustig" op het overlijden van de man gereageerd. Slechts enkelen kenden hem.
Beroepsorganisatie NU.91 noemt het "onbegrijpelijk en onacceptabel" dat de man enkele dagen onopgemerkt dood in zijn kamer heeft gelegen. Ook al wilde de man geen zorg ontvangen, het verpleeghuis blijft verantwoordelijk voor het welzijn van al zijn bewoners, meent cao-onderhandelaar Rolf de Wilde van de beroepsorganisatie voor verplegenden en verzorgenden.
Volgens NU.91 zou de oorzaak de grote werkdruk in Vita Nova kunnen zijn. Hoewel er sinds 2003 meer medewerkers zijn gekomen, menen zij nog steeds onvoldoende tijd te hebben "om de juiste aandacht te kunnen geven aan elke bewoner".
Van Osch is niet onder de indruk van de kritiek. "Er is geen enkel verband met de personeelssituatie". De man wilde geen verzorging, zodat het personeel niets voor hem hoefde te doen. Hij is bereid in te gaan op het verzoek van NU.91 tot een gesprek.
Arcares, brancheorganisatie van verpleeghuizen, spreekt van een uitzondering en heeft de indruk dat het verpleeghuis zorgvuldig heeft gehandeld. "Niettemin is sprake van een zeer betreurenswaardige gebeurtenis en is het goed dat de inspectie nagaat of inderdaad de nodige zorgvuldigheid is betracht", reageert Arcares.
(Bron)

Merkwaardig dat iemand die geen zorg meer nodig heeft, toch in een verpleeghuis kan blijven wonen. En dat er dan blijkbaar niet op zo iemand gelet wordt - een afspraak van 'elke dag even contact' zou moeten kunnen.

De tuindeur, in de slaapkamer, staat open, alle tussendeuren ook, de katten kunnen er zo in en uit.
Ik zit achter de computer, in de huiskamer. Tijger zit buiten op de vensterbank voor het gesloten raam van de huiskamer, en ze wil naar binnen. Naar Binnen! Naar BINNEN!!! Ze kijkt nu een beetje paniekerig: hoe kan de bediening nu toch zó falen...

Update: toen ik naar de keuken liep vond het mevrouw het toch ineens wèl de moeite waard om dat he-le eind om te lopen.

TT 108 Cabaretier Bert Klunder overleden

Cabaretier en regisseur Bert Klunder is op 49-jarige leeftijd overleden. Hij kreeg zaterdag een hersenbloeding en lag sindsdien in coma. Hij werd onwel na een theaterbezoek in zijn woonplaats Alkmaar. Begin dit jaar werd Klunder ook al getroffen door een hersenbloeding.
Bert Klunder won in 1984 zowel de Jury- als de Publieksprijs op het festival Cameretten. Daarna maakte hij een reeks solovoorstelling waarin hij het liefst lichtgestoorde, botte types neerzette.
Klunder werkte als regisseur ook jaren samen met een aantal artiesten, onder wie Brigitte Kaandorp, Vincent Bijlo, Angela Groothuizen en Jaap Mulder.

Zo'n leuke man :-(