In Rio de Janeiro heeft een dierenwinkelier een nieuw gat in de hondenmarkt gevonden. Ricardo Brito begint in een achterkamertje van zijn dierenwinkel in Rio een hondenbordeel. Vijf teefjes zijn daar aanwezig om de heren te behagen.
De gesteriliseerde dames worden van rode nagellak voorzien om hun beroep tot uitdrukking te brengen. Maximaal drie keer per dag krijgen ze een klant.
Ook over de werktijden heeft Ricardo nagedacht: twee keer per jaar gedurende twee weken. De dierenpooier denkt dat zijn service een kalmerend effect zal hebben op wilde en onrustige reuen.
Waarbij ik me dan weer afvraag of hij die smoes zelf ook gebruikt...

Het is weer feest:

" NOS-TT 106 wo 17 okt

Geen treinverkeer rond Amsterdam

UTRECHT Het treinverkeer rond Amsterdam ligt sinds 20.00 uur plat. De NS kampt met logistieke problemen na een ongeluk bij station Amsterdam Sloterdijk en een stroomstoring bij Alkmaar.
De verkeersleiding wist niet meer waar alle treinen die op weg naar Amsterdam waren, terecht konden en besloot hierop het treinverkeer maar helemaal stil te leggen.
De verkeersleiding hoopt in de loop van de avond de treinen weer in beweging te krijgen, maar sluit uit dat ze volgens dienstregeling gaan rijden. Treinen naar Amsterdam rijden zo ver mogelijk door naar de hoofdstad en rijden dan terug."

Teletekst meldt verder een minimale vertraging van een uur.
NS-verkeersleider, het lijkt me echt een rampzalig beroep: mensen horen alleen van je als er iets dramatisch mis gaat.

Emancipatie, wat was dat ook al weer?
Knipje van nu.nl:

"AMSTERDAM - Het zijn niet de junks of alcoholisten die de meeste overlast veroorzaken in Amsterdam, maar alleenstaande Nederlandse mannen van 50 jaar en ouder. Dit blijkt uit het jaarverslag 1999-2000 van de afdeling Vangnet en Advies van de Amsterdamse GG&GD.
De afdeling kreeg de afgelopen twee jaar 53 procent meer hulpvragen binnen ten opzichte van 1998. Ook het aantal cliënten steeg. De meerderheid, bijna 65 procent, betrof overlast door vervuiling. Het grootste gedeelte van deze cliënten is de wat oudere Nederlandse man die geen partner heeft om de troep op te ruimen." (Cursivering van mij)
Zielig hè, die wat oudere heren. Nooit geleerd om op te ruimen, en blijkbaar ook nooit een dame genoeg kunnen interesseren om te zorgen dat ze zijn troep opruimde...
Hallo GG&GD!! Word eens wakker! We zitten in 2001, niet in de jaren '50!

Met de kapotte tong en een zeerdoend lijf nog maar een dag thuisgebleven. Toen de controleur langskwam om te vragen wat er aan scheelde, heb ik mijn tong naar hem uitgestoken, dat leek me de snelste manier. Hij deinsde achteruit en stamelde dat hij geen dokter was ;-)
Nu dus op halve kracht door het huis aan het darren, gordijnen halfdicht want ik kan zoveel licht niet hebben. Net wel met mijn ogen dicht buiten gestaan, en gefantaseerd dat het mei is, dat de zomer nog moet komen.
Ik ben nog niet helemaal okee, want ik heb inmiddels mijn hoofd gemeen opengehaald aan de raamsluiting (buurkat zat op de vensterbank om aandacht te mauwen), een glas uit mijn handen laten vallen en ik struikelde over m'n eigen voeten.
Post is niet gekomen, hoewel ik op dinsdag altijd een hele lading krijg: heeft waarschijnlijk te maken met de pakjespaniek die gisteren in het verdeelcentrum hier vlakbij uitbrak.
Inmiddels mag ik zowaar weer online, dus kan ik dit gebazel posten. Ik begrijp niet waarom die server er steeds uitknalt...

Vannacht weer een epileptische aanval gekregen. Nu bonkt mijn hoofd, en ligt mijn tong aan flarden. En ineens moet ik denken aan vroeger op school, dat mensen vaak maar op één manier hun tong kunnen buigen: of in de breedte, of in de lengte. Ik kon het alleen in de breedte, maar na veel oefenen kon ik het ook in de lengte, zo'n keurig buisje van mijn tong maken.
Nu kan ik er even niks mee. Hele zachte dingen eten, veel slokjes water omdat het slijmvlies stuk is, en ik pjjjjaaat een beetje moeij-juk. Vooral de klanken waarbij de tongpunt tegen de tanden moet of de tong flexibel moet zijn, gaan niet: c, j, l, r, s. Zo'n spraakgebrek geeft nare bij-effecten in winkels: vraag iets en je wordt volautomatisch als laagfunctionerende idioot behandeld. Mensen gaan HARD en dui-de-lijk tegen je terug praten. Het ergste is dat je dan niet eens een vinnige opmerking terug kunt maken, want ze horen alleen wat je niet goed kunt zeggen :-(

Vanaf deze link is iemand op mijn pagina gekomen.
Mocht het de komende tijd stil worden op deze pagina, informeer eens bij de FBI - misschien ben ik dan afgevoerd naar Amerika.

Loes Modderman verzamelt zand. Ze zet microscoopfoto's van dat zand online: geel zand, zwart zand, allerlei kleuren en vormen. Ze wil ook graag zand ruilen, en als je haar een fotokokertje vakantielandzand opstuurt, krijg je de foto thuisgestuurd.
Als voorbeeld een foto van Toscaans zand:

Eh... sorry. Ik kon het niet helpen. Ik zal het niet meer doen. Het was sterker dan ik. Het spijt me echt. Ik ben er allergisch voor. Ik heb het niet gedaan.
Kom je niet verder dan dit soort excuses, kijk dan eens op excuses.co.uk. Creatieve smoezen voor allerhande situaties - van het gras te lang laten groeien tot niet willen trouwen, van een telefoongesprek afkappen tot porno lezen. Doe er je voordeel mee...

Anthrax, de band, wordt toch wat nerveus:
"In the twenty years we've been known as "Anthrax", we never thought the day would come that our name would actually mean what it really means."
"Most people associated the name Anthrax with the band, not the germ. Now in the wake of those events, our name symbolizes fear, paranoia and death. Suddenly our name is not so cool. To be associated with these things we are against is a strange and stressful situation. To us, and to millions of people, it is just a name. We don't want to change the name of the band, not because it would be a pain in the ass, but because we hope that no further negative events will happen and it won't be necessary. We hope and pray that this problem goes away quietly and we all grow old and fat together."

Als ik zo 's nachts zit te surfen, word ik regelmatig opgeschrikt door allerlei knarsende, sissende en knerpende geluidjes. Ik was er vrij snel achter dat ze uit de fluitketel kwamen, maar ik vroeg me wel af waarom ie soms pas twee dagen na gebruik geluid ging maken. En wat het was, want tikken kan ik wel verklaren, maar het gepiep niet.
Zolang er geen betere uitleg is, ga ik toch maar uit van de spooktik.

Waarom wordt er tegenwoordig in popprogramma's op tv geplaybackt met een hoofdmicrofoontje??
Vroeger werd er keurig gefaket voor een microfoon, en als de zingerd danste, deed hij/zij het zonder.
Klinkt misschien wel erg als: vroeger was het beter.
Maar het is wel wennen als je de 'jeugd' ineens helemaal loos ziet gaan met mode en kleding die je toen al niks vond.

Nu.nl meldde ook dat de last minutes zo goedkoop worden. Even getest met een vlucht naar Nieuw-Zeeland, op Happytravel.
De goedkoopste gaat via Singapore voor ruim 2600 gulden, de duurste in dezelfde economy-klasse gaat via Tokyo of LA, voor ruim 13000 gulden. Wat zou je voor die tienduizend piek meer krijgen? Een uitgebreidere demonstratie van de zwemvesten? Luxere spuugzakjes? Eten dat wel lekker is?

Intussen is ook al-Qaeda weer bezig: woordvoerder Sulaiman Bu Ghaith heeft zondag voor het Arabische televisiestation al-Jazeera gezegd dat de aanvallen op Afghanistan vergolden zullen worden met aanvallen op Amerikaanse en Britse doelen.
Hij waarschuwde Amerikanen, Britten, vooral moslims, kinderen en "iedereen die zich tegen de Amerikaanse politiek keert", niet "in vliegtuigen te vliegen of in hoge gebouwen te wonen".
Al-Qaeda sommeerde eveneens de Amerikanen, Britten en hun Arabische bondgenoten Saudi-Arabië te verlaten, omdat "het vuur onder hun voeten aangestoken zal worden".
Bron: nu.nl

De hysterie begint nu echt toe te slaan: in Londen zijn 'honderden' mensen geëvacueerd, nadat een aantal mensen onwel waren geworden. Er hing een chemische wolk. De autoriteiten zijn het nog aan het uitzoeken, maar men denkt niet aan een aanslag. Op dit moment is er een prozaïsche verklaring voor de 'chemische wolk': uitlaatgassen van een bus.
Openbaar vervoer was toch goed voor het milieu en zo?

Nog meer actueel internet: een kerstpakkettensite. Helaas zijn de eindejaarspakketten uitverkocht, en men hoopt ons in 2000 weer van dienst te zijn.
Ik loop weer eens hopeloos voor.

Een tip voor die avonden dat je je zit te vervelen, vooral als je een beetje handig bent: de self surgery kit. Vergeet vooral niet op de link eronder te klikken: what if I make a mistake with the self surgery kit?

Op de Amerikaanse gothicsite Shaddowdomain (nee, dat is geen spelfout), kun je diverse gothicspullen bestellen. Zoals leuke schedelkandelaars, heksenbenodigdheden, grafsteenstickers en magneten.
Voorbeeldje:

Vrouwen kunnen een beslissende rol spelen bij het verslaan van de Taliban. De makers van deze site hebben een briljant idee gekregen:
'We can't bomb a country that has nothing worth destroying. We can't kill innocent people held hostage by the Taliban. We have to use psychological warfare. Here's what we do: We drop PORNO-BOMBS.
These 'bombs' are made up of the Western civilization's best skin and muff shots ever put into print. Imagine millions of pages of XXX porn carpeting the rugged Afghan terrain. You've seen what the women over there are forced to wear. When the Taliban forces get to see what they are missing, they will be too distracted to fight. They won't be polishing their rifles, they will be too busy polishing something else.'

Men neme twee Oetker Sachertortepakjes. Gooi de ingrediënten in een schaal: poeder uit het zakje, zachte boter, 4 (!) eieren en een scheutje water. Start de mixer. Zet die onmiddellijk weer uit en ga nadenken: zou het echt de bedoeling zijn dat alle taartpoeder de kom uitwaait? Mixer weer aan, en in de boter duwen. Voorzichtig, half afgewend hoofd anders moet je morgen weer bellen dat je niet komt omdat je een Sachertortepoederontsteking in je longen, neus en ogen hebt.
Mix mix. "Giet" de mix in de beboterde vorm aldus het pak - schraap de massieve pasta in de kom en maak je zorgen of het wel zo stevig hoort. 40 minuten in de oven. Af laten koelen. Rand eraf, taart overbrengen op het platste bord dat je hebt. Herhaal met het tweede pak.
Twee taarten op tafel en overal poeder. Huis ruikt heerlijk. Taarten moeten doorgesneden en besmeerd met jam. Doorsnijden is geen probleem, daarvoor heb je speciaal het grote broodmes van je vriendje geleend. Na het doorsnijden zou je een tweedelige taart moeten hebben. Jij hebt een vierdelige taart. Onderste twee helften in elkaar passen en jezelf wijsmaken dat de jam het wel bij elkaar houdt. Bovenste twee helften erop priegelen. Intussen vaststellen dat het een kruimelige taart is. En dat je onder de jam zit.
Bijgeleverde chocoglazuur ligt in een bak heet water om zacht te worden. Eerst de bovenkant van de taart bejammen. Glazuurzakje openknippen. Glazuur moet uitgestreken worden met de botte kant van een mes (jouw messen hebben alleen maar botte kanten). Je strijkt het dus uit met een lepel. De glazuur wordt iets sneller hard dan je verwacht had. Na vijf minuten zit je met een lepel boven een kaarsvlam chocoklonten vloeibaar te maken. Je smeert de boel uit, probeert de klonten met een hete lepel plat te drukken, en stelt vast dat de glazuur dof is geworden. Uiteindelijk lukt het om het een beetje uit te smeren met een lepel die steeds in kokend water wordt gehouden. Inmiddels zit ook overal chocolade en jam: taart, tafel, stoel, aanrecht, grond, neus, handen.
Taart twee. Voorzichtig doorsnijden. Volsmeren met een andere smaak jam. Deze bodem breekt iets minder, hij kan wel heel goed een aanstaande scheur nadoen. Die je dichtstopt met jam. Bovenkant erop. Glazuur heetmaken. Zakje leeggieten op de taart. Beseffen dat er eigenlijk nog een heel dun laagje jam onder had gemoeten. En dat je nu een prachtige glanzende laag glazuur in de vorm van een plasje hebt die de laag op de andere taart in een nogal iel daglicht stelt. Dat in het centrum van de taart waarschijnlijk ietsepietsie meer glazuur zit dan daaromheen (aan de randen zit niets, want het stolde weer sneller dan je kon gaan hoelahoepen met de taart om het te laten uitvloeien). Dat dat moeilijk snijden wordt, een taart met een massieve chocobovenkant. Je twijfelt nog even of je niet zelf wat superpure choco zult bijsmelten, om die randen...
Nee. Je hebt tenslotte voor die kant-en-klare taartmixen gekozen omdat het makkelijk zou zijn.
Je besluit het erbij te laten. Je maakt aanrecht, tafel, bestek, vloer, handen en gezicht schoon. Gooit je trui in de was. En vraagt je dan af hoe je dat morgen gaat doen: een taart in de vorm, een taart op een bord, en dat in de trein. Vriendje belt (deed ie ook al onder het glazuren, dus hé, chocolade op de telefoon! En waarschijnlijk inmiddels ook op je oor.), en spreekt de hoopvolle woorden: 'als ze 'm niet willen, eet ik 'm wel op'.
Met wat mazzel heb je morgen zoveel vertraging dat je rond koffietijd binnenkomt met kruimelcake met plakjam en snippers chocola. Je hoopt dat je dan glashard kunt volhouden dat dat zo hoort. Authentiek familierecept.
(Multivlaai is zeker niet open om zeven uur 's ochtends?)

Over vijf jaar zien we hoe we nu gemanipuleerd worden. Herinnert u zich deze nog: man rijdt over brug, en de bommenwerper liet hem er netjes afrijden voor hij/zij de brug opblies. Er werd zelfs een grapje gemaakt: als ie nú in zijn achteruitkijkspiegel kijkt...
Destijds zagen we een keurig geregisseerde show - zien we nu iets anders?
En gaat Afghanistan een ander lot tegemoet dan Irak?