Uitkeringsgedoe

Heel lang verhaal, maar lees dit, en het artikel, zeker als je niet weet hoe het is om afhankelijk te zijn van een uitkering of om welke bedragen het eigenlijk gaat.

Dit maakt het zo frustrerend. Ik word zelf al compleet ibbelig van alle geregel en gedoe, en ik ben behoorlijk digitaal vaardig, weet van regelingen, weet waar ik recht op heb en waar ik aan moet voldoen, en weet door te bijten bij nitwits van instanties. Maar dat geldt voor veel mensen niet.

Sinds half juni zit ik in de ziektewet (ZW), omdat ik toen al een tijdje ziek was terwijl ik in de WW zat. Ik krijg 990 euro netto via de ZW, inclusief aanvulling omdat ik anders op 839 euro bruto uit zou komen (pakweg 803 euro netto). (Let wel: de ZW is een iets lager bedrag dan de WW, dat een iets lager bedrag is dan je laatst verdiende loon, dat in mijn geval al iets lager was dan de bijstandsnorm ook al kon dat niet. Bij elke stap ging ik er iets verder op achteruit, wat startte bij dat werk. Daarvoor had ik een volledige bijstandsuitkering, die hoger was, en daarvoor een salaris dat iets hoger was dan bijstand, wat me netto uiteindelijk geld kostte doordat ik meer belasting moest betalen [oa gemeentelijke] en minder toeslagen kreeg - maar wel veel minder geregel en gedoe had.) 

Op de eerste van de maand geef ik door wat ik de maand ervoor verdiend heb (alsof je loon hebt als je ziek thuis zit, maar zo werkt het systeem, dat is voor WW en ZW gelijk), een paar dagen tot een week later (als er bijv een weekend of een feestdag tussen zit) staat het geld op mijn rekening. Let wel: ik krijg per maand uitbetaald, omdat ik vanuit de WW de ZW inkwam. Als je vanuit werk de ZW ingaat, krijg je per 4 weken betaald en wordt het allemaal nog veel ingewikkelder.

Omdat ik pakweg in de eerste week van de maand betaald krijg, start ik met een gat: mijn zorgverzekering wordt rond de 27e afgeschreven, de huur moet voor de 1e betaald zijn.

Nog een verschil tussen ZW vanuit WW of vanuit werk: bij ZW vanuit werk krijg je je vakantiegeld in mei uitbetaald. Bij ZW vanuit WW krijg je het direct. Die 990 euro die ik krijg, is dus inclusief vakantiegeld.

Bijstand is 1021,67 (exclusief 53,77 vakantiegeld, dat met de uitkering in mei betaald wordt, bijstand krijg je zo rond de 25e van de volgende maand, mooi op tijd om rekeningen voor de volgende maand te betalen). 

Je denkt: die ZW is 990 inclusief vakantiegeld, laten we dat even laag inschatten op 30 euro. (UWV kan/wil mij niet voorrekenen wat het bedrag precies is, wat raar is want dat zullen ze toch echt weten, sowieso vreemd dat het niet op de specificatie staat - NB toegevoegd: inmiddels weet ik waarom: UWV controleert later in de betalingsmaand bij de Belastingdienst of het door jou opgegeven loon over de voorgaande maand klopt - het uitbetaalde bedrag is daarmee formeel een schatting, en dus kan er geen exact vakantiegeldbedrag worden berekend. Toch coulant dat ze wel een uitkeringsbedrag overmaken als dat ook nog niet formeel vastgesteld is...) Dan zou de netto uitkering 960 euro zijn. Dat is 61 euro lager dan bijstand, dus ik vroeg aanvullende bijstand aan. Die kreeg ik. 6,13 euro per maand. Nee, die komma staat niet verkeerd.

(Wat me stiekem enorm genoegen doet: voor die kloterige 6 euro zit dus elke maand iemand bij de gemeente mijn doorgegeven inkomsten te beoordelen, een berekening uit te draaien en een betaalopdracht te maken, zodat ik keurig per post een brief krijg met de berekening, en die 6 euro op mijn rekening komt. Volgens mij kost dat al vele malen meer dan die paar euro.) Weer een let wel: over die 6 euro per maand krijg ik eind mei natuurlijk wel vakantiegeld. Wie weet zelfs helemaal 3 euro voor het hele jaar. 

Al met al, de ZW zonder vakantiegeld geschat op 960, plus bijstand, is samen 966 euro netto per maand.

Belangrijke correctie onderaan de tekst! (Niet in het verhaal zelf aangepast, omdat dit ook illustreert wat een warboel het al gauw wordt.)

Het absolute bestaansminimum wordt gezien als 95% van de bijstandsnorm, 970,59. Daar zit ik dus onder. Raar genoeg zou ik nu schulden kunnen maken die ik niet zou hoeven op te lossen want er valt juridisch gezien niks te halen.

Als ik dit beknopt voorreken aan mensen, zeggen ze: maar dan kun je toch zeker naar de Voedselbank? Nou... nee. Want mijn inkomen voldoet aan de eisen. Maar de Voedselbank rekent ook toeslagen mee als inkomen. En ik krijg per maand aan huur- en zorgtoeslag 300 euro, waardoor mijn besteedbaar inkomen rond de 1270 euro komt (ZW exclusief het mij onbekende vakantiegeldbedrag, plus bijstand plus toeslagen - let wel: ook een teruggave inkomstenbelasting telt mee, maar die weet ik nog niet). 

Eraf: huur; energie; water; zorg- en andere verzekeringen tot max 165 euro (mijn zorgverzekering is al 150 euro); niet-vergoede ziektekosten zoals eigen risico en eigen bijdrages tot totaal max 50 euro (niemand heeft een eigen risico van 50 euro, maar goed); foon, tv, internet tot max 54 euro; persoonlijke verzorging 34 euro; was- en schoonmaakmiddelen 6 euro; vervoer 25 euro, 200 euro kostgeld. (Die genoemde normbedragen zijn door de Voedselbank opgesteld.)

Als je minder dan 230 euro overhoudt na die berekening, dan kom je in aanmerking. Ik kom op 174 uit. Maar dat is exclusief de teruggave inkomstenbelasting, waardoor ik vermoedelijk op 232 uit ga komen, boven de norm. En dat komt vooral doordat ik vorig jaar veel extra kosten had die ik (niet allemaal) af kon trekken ivm mijn gezondheid. Weer een let wel: die teruggave komt in juni, juli, daaromtrent. Daar heb ik nu nog niets aan.

En zoals in het bijgevoegde artikel uit Trouw uitgelegd wordt: als ik ga werken, ga ik er uitsluitend op vooruit als ik flink betaald word (wat niet gaat gebeuren, want Doelgroepregister dus max minimumloon, en ik mocht voorheen max 26 uur werken, dat kan ik nu nog lang niet). Iets meer verdienen dan bijstandsniveau en mijn toeslagen gaan (fors) omlaag. Nog iets meer verdienen en bijvoorbeeld de kwijtschelding gemeentebelastingen vervalt, momenteel hier toch ook 440 euro per jaar, en elk jaar stijgend. En de loonbelasting wordt anders, de teruggave wordt lager. 

Voor elke cent die je verdient, lever je meer in. 

Je wordt simpelweg gestraft als je vanuit een uitkering gaat werken, in geld maar vaak ook in administratie. Nog afgezien van wat er gebeurt als je in deeltijd gaat werken, dan ben je soms dagen bezig om medewerkers van instanties die aanvullende uitkeringen moeten regelen, uit te leggen hoe ze hun werk moeten doen, omdat zij er ook niks van snappen. Niet omdat ze dom of onkundig zijn (oké, sommigen wel), maar omdat zij ook in het woud van regelingen en uitzonderingen totaal de weg kwijtraken. En bij elk gesignaleerd probleem wordt een fix bedacht - waardoor het weer ingewikkelder wordt.

Het hele systeem moet op de schop. Ik heb geen geniaal idee hoe het zo ingericht kan worden dat je snel(ler), simpel(er) en overzichtelijk(er) kunt zorgen voor een goed financieel vangnet, waarbij ruimte is voor wie kan werken (en dat ook loont, ook bij deeltijdwerk) maar ook voor wie dat niet kan, en waarbij je ook degenen die niet willen kunt stimuleren (dat zijn er echt veel minder dan mensen en overheid lijken te denken - zie boven, wie echt wil uitvreten gaat zich dit niet allemaal op de hals halen - en de inzet die er nu is om fraude op te sporen zou beter anders gebruikt kunnen worden). En hoe zo'n vangnet ook nog algemeen geaccepteerd zou kunnen worden. Mensen zouden vast gaan sputteren dat ze dit niet willen, want wie betaalt dat en hullie willen niet werken. Die mensen realiseren zich niet dat ze nu ook meebetalen, en mogelijk zelfs meer, door alle rompslomp en noodvoorzieningen die veroorzaakt worden door dit systeem. Maar dat ontdekken ze pas als ze het aan den lijve ondervinden vrees ik.

CORRECTIE: vakantiegeld wordt wel meegeteld als maandinkomen, ook als je het jaarlijks uitbetaald krijgt. En naar nu blijkt is de 6 euro aanvullende bijstand een bedrag dat overblijft na verrekening van een aflossing eerder teveel ontvangen bijstand, de brief die daarover gestuurd is is nooit aangekomen.. Het bedrag waar ik maandelijks recht op heb is 85,05 plus 4,48 vakantiegeld. Met de geschatte belastingteruggave, toeslagen en ZW erbij en de aflossing eraf kom ik op 1375 euro uit, en dat is al 100 euro meer.

Dan kom ik op 279 euro per maand uit, inclusief de geschatte belastingteruggave. Ruim boven de Voedselbanknorm. 

Nibudberekening van kosten voor voeding 

(Bron)

Hoe juist werken tot armoede leidt

Update

Na lange tijd maar weer eens posten. Veel gebeurd intussen. Werk gehad vanuit het Doelgroepregister - het werk was heel leuk, de omstandigheden minder.

Ik putte mezelf uit omdat ik teveel uren maakte en niet goed aan de rem kon trekken. Daardoor was ik vaker ziek (wat exact de reden was dat ik in het Doelgroepregister zat, en ook de reden dat de werkgever mij aannam: slechts de helft van de loonkosten betalen en geen kosten als ik ziek was, een jaarlijkse bonus enzovoorts), en werd mijn contract niet verlengd.

Per januari '20 zat ik thuis. Uitgeput, overwerkt, moe, beroerd. Huisarts bezocht. Conclusie: burn out. Psycholoog erbij. Een van haar eerste vragen: ben je weleens getest op ADHD? Nou nee, mijn hoofd is altijd druk, maar ik beweeg toch nauwelijks, nee hoor, ik heb vast geen ADHD. Toch aangemeld voor een onderzoek.

Daarnaast merkte ik steeds meer van mijn hart. Rare overslagen, trillingen, druk. Ik wist dat mijn aortaklep niet oké meer was, in 2014 hoorde ik dat ik ooit geopereerd zou moeten worden, nieuwe klep erin. Toch maar weer laten onderzoeken.

In maart naar de cardioloog. Ja, klep moet nu vervangen worden, maar kan niet, corona, we stellen alles uit.

Intussen was ik wel op zoek naar nieuw werk (UWV vereiste dat, geen boodschap aan overspannenheid), en was ik ergens aangenomen, 1 april beginnen. Behalve dat het kantoor dicht ging, corona. Wat me toevallig goed uitkwam, want die operatie hing me boven het hoofd, en ik voelde me mentaal nog niet jofel, en fysiek ging het eigenlijk steeds slechter.

Onderzoek na onderzoek in het ziekenhuis. De aorta zelf was ook niet goed meer: doordat de aortaklep ernstig vernauwd was, moest het hart extra hard pompen om het bloed erdoor te krijgen. Daardoor kwam het bloed met teveel druk in de aorta, die daardoor uitlubberde. Risico: de binnenwand kan loslaten, of er kunnen zwakke plekken ontstaan, wat weer een extra risico geeft: een zwakke plek kan gaan uitpuilen (aneurysma, dat is meestal nog operabel) en vervolgens zelfs scheuren. Als dat laatste gebeurt is het vrijwel altijd einde verhaal.

Een aneurysma had ik (nog) niet, wel was mijn hartwand al verdikt, want spieren die harder werken, worden dikker. Daardoor kon er minder bloed in het hart, wat verklaarde dat ik zo moe was en vaker duizelig werd en zo maar door. Uiteindelijk gaat het hart dan nog harder werken, waardoor het effect alleen maar versterkt wordt. Daar moet je niet te lang mee doorlopen.

De cardioloog viel nog iets anders op in mijn bloeduitslagen. Ze keek terug in alle beschikbare uitslagen, tot in 2013, en zag dat het aantal bloedplaatjes gestaag daalde. Je moet tussen de 150 en 400 zitten, ik zat inmiddels op 70. Onder de 50 kun je ernstige stollingsproblemen krijgen. Hup, naar de gespecialiseerde internist. (Ik maak er een gewoonte van, ik kom voor X naar een ziekenhuis, en prompt vinden ze Y waar ook iets mee moet.)

Bloedonderzoek na bloedonderzoek. Alles dat mogelijk was, is erop losgelaten. Conclusie: MDS, myelodysplastisch syndroom. Dat is een beenmergaandoening waarbij een of meerdere bloedonderdelen niet, niet goed of niet voldoende worden aangemaakt, een vorm van chronische leukemie. De 'lichtste' vorm heeft betrekking op de bloedplaatjes, en geeft de langste verwachte levensduur, gemiddeld 10 jaar. Zolang je niet echt last hebt, hoeft er niks mee. Sterker: er kan niks mee, ook al heb je wel last. Pas als je bloedplaatjes onder 50 komen, wordt het gevaarlijk. En dan kan er feitelijk weinig, want bijvoorbeeld plaatjes toedienen werkt maar heel kort, na een dag of 3 worden ze al afgebroken. Medicatie werkt niet. Het is een kwestie van vaak controleren, want MDS kán omslaan in acute leukemie, die wel behandeld moet worden. De kans daarop is groter bij de andere vormen van MDS. 

Ik heb dat maar geparkeerd, ik meld me voor mijn bloedonderzoeken zodat het in de gaten gehouden wordt, en als er iets verandert zie ik wel weer.

Intussen kreeg ik dat ADHD-onderzoek. Bij de diverse vragenlijsten borrelde veel op. Dat ik vroeger op school altijd afgeleid was, achterstevoren zat, niet oplette, tenzij het heel boeiend was. Het vastlopen in structuurdingen. De verpleegkundig specialist, psycholoog en psychiater die ik sprak, signaleerden allemaal dat ik heel beweeglijk was (ikke? nee toch? was ik me niet van bewust).

Uitslag: ADHD gecombineerd (hyperactief, onoplettend, snel afgeleid). Advies: proefmedicatie. Maar dat kon nog niet, wegens het hart, dan is het een slecht idee er een stimulerend middel in te gooien.

Begin september werd de knoop doorgehakt: nu opereren. Behalve dat dat niet kon, want corona, de tweede golf, de IC's waren te vol om geplande operaties te doen. Na een hartoperatie lig je minimaal 1 dag op de IC, dus die plek moet er wel zijn. En ik was wel een dringend geval maar nog geen razende spoed.

Inmiddels kon ik eigenlijk niets meer. Ik fietste naar de winkel, 800 meter schat ik, dan was ik uitgeput. Zo'n stukje kostte me een kwartier, waar het eerder 5 minuten was. Nu moest ik eerst zitten, op adem komen, dan kon ik de winkel in. Daarna weer zitten voor ik kon fietsen. En corona-pech: voorheen stond er een bankje in de winkel waarop ik even koffie kon drinken halverwege de winkelronde, maar dat was weggehaald. Als er meerdere mensen bij de kassa stonden, moest ik over het karretje hangen omdat staan bijna niet meer mogelijk was.

De laatste keer fietste ik langzaam naar huis, totaal kapot, vlekken voor mijn ogen, ik fietste bijna de sloot in. Daarna bestelde ik alleen nog online boodschappen.

Elke vrijdag kon ik gebeld worden om te horen dat ik de volgende week geopereerd zou worden. Elke vrijdag wachten bij de foon. Niets. Ook mijn vrienden werden steeds nerveuzer - er gebeurde maar niets, ze zagen me achteruit gaan, hoe lang kon dat doorgaan?

Nog wat later kon ik niet meer liggen. Ik moest zittend slapen, ik kon twee woorden achtereen zeggen voor ik naar adem moest happen. Ik wist heel goed wat dat betekende. Dus met spoed de cardioloog gebeld en gehijgd dat ik zeker wist dat ik dreigend longoedeem had: als het hart het echt niet meer aankan, krijg je hartfalen, en kan er vocht in je longen terechtkomen. Flink aan de plaspillen, dat hielp wat. Veranderde niets aan mijn conditie (niet nul, maar ver onder nul), maar ik had weer wat lucht, en mijn hart werd minder zwaar belast.

Uiteindelijk ging op een vrijdag de foon. Ik kon me op 29 oktober melden, voor een operatie de dag erna. Het was eng én het luchtte me op. Want de coronacijfers namen weer toe en ik was bang dat er weer uitstel zou komen.

Naar het ziekenhuis. Ik herinner me dat ik de voorbereidingskamer inging, waar je al verdoofd wordt en waar alle buizen en slangen worden aangebracht, voordat je naar de echte OK gaat. 

Ik kwam bij op de IC, waar ik me niets van herinner. Mijn eerste herinnering was dat ik mijn ogen open deed op zaal en dacht: zo, vandaag gaat het gebeuren. Alleen was het al gebeurd ;p Ik had een biologische hartklep gekregen, en het opstijgende deel van mijn aorta was vervangen door een kunststof buisprothese. Ook had ik een tijdelijke pacemaker, omdat mijn hartslag (net als voor de operatie) veel te laag was, 45, en ik af en toe last had van een ritmestoornis: boezemfibrilleren, gebeurt bij 30% van dit soort hartoperaties - je hart slaat op hol. Mijn hoogste hartslag was 180, maar de pompfunctie van het hart loopt dan terug naar pakweg 30%. Zittend op de rand van je bed, in rust, met een hart dat topsport doet, zit je uitgeput te hijgen. Ook hiervoor een pil, en na wat experimenteren met de dosis zit ik nu op een keurige 55, zonder ritmeproblemen.

Mijn borst deed zeer, maar zeker niet zo erg als verwacht (toegegeven, je zit vol pijnstilling en je draagt een harnasje, om je doorgezaagde borstbeen te beschermen - dat is met staaldraad weer aan elkaar gezet, maar moet wel ontzien worden tot het geheeld is). De volgende dag al uit bed, en wat me vooral opviel: ik had zoveel lucht! Ik was slap, maar ánders slap. Niet zo 'net een hoge berg beklommen zonder eten en nu uitgeput in zuurstofarme lucht aan het verhongeren'-slap.

De donderdag na de operatie kreeg ik een CT-scan met contrastmiddel, dan wordt gekeken naar het hart en de hele aorta, om te kijken of er ergens lekkages of andere problemen zijn. Die waren er niet. Wel een niercyste en een niersteentje, dat is geen probleem. Maar mijn nieren, die al niet heel goed werken, trokken die contrastvloeistof niet en hielden er bijna mee op. Pilletje erbij, katheter om urine op te vangen ter controle, en nog maar even blijven. Plus de instructie dat ik bij volgende contrastscans vooraf 1,5 liter water moet drinken, zodat de nieren goed doorspoelen.

Ik zat op de rand van mijn bed en wilde gaan liggen. Dus ik zwaaide mijn been in bed. Direct bleek dat de verpleging een foutje gemaakt had: de katheterslang was niet vastgeplakt op mijn been. Waardoor ik een enorme ruk aan dat ding gaf en mezelf als reactie heftige blaaskrampen bezorgde. Eigenlijk is dat de ergste pijn die ik gehad heb. De pleeg die op mijn bel reageerde en me zag puffen en over mijn andere been wrijven om de prikkel te verminderen, zei: 'Het ziet eruit alsof je weeën hebt!' Ik kon alleen maar kreunen dat je daar tenminste nog iets aan overhield ;p  Weer een oxycodon (morfine-achtige pijnstiller) erin waar ik allang vanaf was en wachten tot die effect had. En intussen denken: liever nog drie keer zo'n hartoperatie dan nog één keer dit. Ik heb ervaring met kolieken (darm- en nier), ik weet dat de heftigheid van de pijn niets zegt over wat er aan de hand is, dat het golft en dat je vooral als het afneemt die korte tijd moet gebruiken om even op adem te komen, maar allemachtig... 

Twee dagen later mocht ik naar huis, wat in dit geval inhield dat ik bij een vriendin ging logeren. Later heb ik nog 3 weken doorgebracht in een zorgpension, want ik kon nog niet zelfstandig zijn, en de vrienden waren heldhaftig bezig mijn totaal verrommelde huis op te ruimen. Dat zorgpension vond ik om alle mogelijke redenen een ramp. Ik voelde me eenzaam, zorg was er nauwelijks, het voelde als een verbanning. Ik was heel blij met de grote hoeveelheid lieve en leuke kaarten die ik kreeg, en met elk bezoek dat langskwam. 

Af en toe kreeg ik een foto van mijn huis. Verbazingwekkend wat ze presteerden. Ook doodeng. Ik kan nooit goed controle uit handen geven, en dit was een Ding. Maar ja, het moest maar. 

Eenmaal weer thuis zag ik een huis dat weer een thuis was. Opgeruimd. Gezellig. Vriendin had het radicaal aangepakt. Dit was te oud, weg ermee, vervangen. Die kast is half verzakt, weg, andere kast. Hier heb je nauwelijks licht, hup, lampje erbij. En ga zo maar door. Ja, er waren dingen weg die ik graag had willen houden. Maar dat zie ik als een soort collateral damage. Als ik moet kiezen tussen het puinhuis mét die spullen of dit huis zonder, dan weet ik het wel. Ik vind het ongelooflijk dat ze dit voor me hebben willen doen.

Zo was mijn lijf gerepareerd, al was er nog veel revalidatie nodig. En zo was mijn huis gerepareerd. 

Inmiddels kan ik weer op de fiets naar de winkel, nog niet heel snel en het kost best moeite, maar na zes maanden dat niet te hebben gekund is dit een overwinning, en ik bouw het gewoon op. Tempo en afstand zullen steeds wat verder gaan.

Na akkoord van de neuroloog (wegens de epilepsie), cardioloog (wegens het hart) en internist (wegens het bloed) mocht ik me weer melden voor het ADHD-onderzoek: proefmedicatie nemen, 1,5 uur later een test overdoen die ik eerder zonder medicatie had gedaan, zien of er verschil is, zo ja, dan starten met die medicatie om te kijken hoe dat gaat.

Eigenlijk had ik mijn twijfels. Zo'n pilletje kan toch niks uitmaken? Maar proberen kan geen kwaad.

Ik slikte een kortwerkende pil (doen ze altijd bij zo'n test, dat werkt hooguit een paar uur). Die zou na pakweg een uur, anderhalf uur gaan werken.

(On)rustig op de bank wachten, beetje lezen, naar buiten kijken, verzitten, even lopen, nerveus zijn, twitteren.... 

WAT GEBEURT ER????

Ik kon het niet anders omschrijven als: ik voelde mijn hoofd leegstromen. Plots besefte ik dat mijn hoofd altijd een complete flipperkast was met toeters en bellen en geluid en ineens... Rust. Ik was helder, en ik kon nadenken zonder 26 zijsprongen. 

Ik was verbijsterd. Ik vroeg aan de receptioniste of dat nou was hoe het voor 'gewone' mensen was. Zo rustig, zo niet opgejaagd, zo overzichtelijk. Ze moest lachen. Ik moest huilen, puur van de shock. Was dit het effect van zo'n medicijn? En: fuck, waarom nu pas? Mijn hele leven geworsteld met shit die deels niet nodig was geweest. (Oké, in mijn jeugd heette dit MBD, minimal brain damage, en was het uitsluitend iets voor jongens. Omdat het bij meisjes vaak meer leidde tot dromerigheid, viel dat veel minder op dan het drukke en soms dwarse gedrag van jongens. En toen men het ADHD noemde, dacht men eerst dat het wel voorbij ging als je kind-af was.)

Test opnieuw gedaan, totaal andere uitslag. Nu dus aan de ADHD-medicatie, en nog steeds rare dingen aan het ontdekken. Dat ik zomaar begin met opruimen ipv 10 keer te bedenken hoe ik dat moet gaan doen en dan al te moe zijn om het ook echt te doen. Alsof ik plots een startknop heb. Lol hebben in dat opruimen. Ik! Lol in opruimen!

Van andere mensen horen dat ik veel rustiger en gestructureerder overkom. Minder hak op de tak (maar de aard van het beestje verloochent zich niet, dus hakketak zit er echt nog wel in).

Terugkijkend is er heel veel gebeurd. Het werkgedonder, overspannen zijn, hartgedoe, bloedgedoe, ADHD-gedoe, huis, en nu eigenlijk pas echt aan het opkrabbelen, in elk opzicht. Met hulp op diverse manieren, en met heel veel steun van mijn vrienden.

Het voelt ook alsof nu pas alles een plek begint te krijgen. Ik ben erg aan het herkauwen. Ik vermoed dat dat vooral betekent dat ik uit de overlevingsstand ben, er is nu ruimte en rust, en alle ervaringen en emoties kunnen ook opgeruimd worden, in zekere zin. Dat zal nog wel flink tijd nodig hebben. Maar het geeft wel aan dat ik op een punt kom vanwaar ik verder kan, in plaats van moeten watertrappelen om zelfs maar op mijn plek te blijven en niet te verzuipen.

Troonrede, hoonrede

Máxima leek een verstard gezicht te hebben. Dat snap ik wel - je man zal met al die poespas zo'n tekst moeten voordragen, verschrikkelijk.

Ik pik er een paar dingen uit.

"Op herdenkingsmomenten als deze realiseren we ons hoe sterk het land is dat sindsdien is opgebouwd. Sterk in termen van welvaart, ondernemerschap en bestaanszekerheid."

 Jammer dat die drie punten slechts voor een select deel van het volk gelden.

"Sterk door de democratische waarden die verankerd zijn in onze rechtsstaat: gelijkwaardigheid, tolerantie, vrijheid en rechtszekerheid."

Ik weet niet of die waarden nog zo verankerd zijn. Veel mensen worden - ook door de overheid - niet als gelijkwaardig beschouwd; tolerantie en vrijheid staan onder druk; de rechtszekerheid wordt effectief afgebroken voor wie niet zelf een prijzige advocaat kan betalen, waardoor mensen vaak ook niet meer in staat zijn om een juridische strijd aan te gaan met instanties die hen benadeeld hebben. (Gevolg: jubeldejubel, minder klachten! Het gaat goed!)

"Nederland is sterk door de beschikbaarheid van zorg, onderwijs en een dak boven het hoofd."

Voor velen is die beschikbaarheid niet vanzelfsprekend meer. Veel zorg is uitgehold, door bezuinigingen en een combinatie van lage lonen en immense werkdruk, waardoor er veel personeel in ziekenhuizen, verpleeghuizen, thuiszorg uitstroomt door ziekte of ontslag, en de animo voor dit werk sterk afneemt.
Onderwijs staat onder druk - het reguliere onderwijs door te weinig bevoegde leerkrachten en te weinig geld, het speciale onderwijs door allerhande problemen als haperend speciaal vervoer, geen plaats op de juiste plekken, 'lastige' kinderen die ongewild thuis zitten want geen tijd of geen specialistisch onderwijs beschikbaar.

"Meer mensen moeten concreet merken dat het goed gaat: thuis, op het werk en in de wijk."


Ik ben benieuwd hoe dat gaat gebeuren. Het klinkt nogal gratuit, zeker in vergelijking met de cadeaus die de multinationals en de rijken krijgen.

"En er is de vraag die niet in een rekenmachine past: leven we in Nederland wel voldoende met elkaar en niet te veel naast elkaar?"

Ook hier: wat dan? Hoe dan?

"Vertrouwen in de toekomst is werk in uitvoering."

Kan zo op een tegeltje. De taak van een regering is deels ook om de bevolking dat vertrouwen te geven - dat lukt nog niet erg.

"De regering neemt initiatieven om eenzaamheid onder ouderen tegen te gaan en kwetsbare groepen meer vaste grond onder de voeten te geven."

Ah ja, jongeren en middelbaren zijn niet eenzaam natuurlijk.

"We mogen ook niet accepteren dat mensen met problematische schulden, personen met verward gedrag en een groeiend aantal zwerfjongeren aan de rand van de samenleving komen te staan."

Dan neem ik aan dat er veel meer geld zal gaan naar schuldhulpverlening, psychosociale zorg en jongerenhulp. Toch raar dat daar steeds op bezuinigd wordt.

"Samen met provincies, gemeenten en lokale instanties wil het Rijk brede coalities vormen om mensen uit hun isolement te halen en een nieuwe kans te geven."

Brede coalities vormen. Mooi hoor.

"Het budget voor cultuur stijgt met een bedrag dat oploopt naar 80 miljoen euro per jaar vanaf 2020. Daarmee komt er meer ruimte voor nieuw artistiek talent en wordt het mogelijk dat alle kinderen tijdens hun schooltijd een museum bezoeken."

Vanaf 2020 kunnen kinderen weer eens naar een museum met school? In de hoop dat die musea er nog zijn en er genoeg leerkrachten en vrijwilligers zijn om zo'n schoolreisje te begeleiden?

"Voor de kracht van de samenleving is het positief dat mensen volgend jaar meer te besteden krijgen, zowel de brede middengroep van mensen met een modaal inkomen als ouderen en uitkeringsgerechtigden. De lonen in ons land stijgen. Mensen vinden weer een baan, maken carrière of gaan meer uren werken."

De lonen gaan stijgen. Ook uitkeringstrekkers krijgen meer te besteden - er wordt alleen niet bij gezegd dat ze ook meer uitgaves hebben: hogere huren, hogere ziektekostenpremies, hogere kosten voor water en energie, en ga zo maar door. Ik moet nog zien hoe het kasboekje er aan het eind van het jaar uitziet.

"En door een modernisering van ons belastingstelsel gaat werken meer lonen."

Eh. Moment. Ik moet even onder de tafel vandaan komen, excuus, ik kreeg een lachstuip. Modernisering van het belastingstelsel? Wordt dat net zoiets als de modernisering van de Belastingdienst? Dan staat ons nog wat te wachten.

"Het wetsvoorstel Arbeidsmarkt in balans heeft als doel dat het voor werkgevers minder risicovol wordt mensen een vast contract aan te bieden."

Daar wordt bedoeld: het wordt makkelijker mensen te ontslaan. De ontslagbescherming wordt verder uitgehold.

"Nog teveel mensen met een arbeidsbeperking staan ongewild langs de kant. De regering start een breed offensief om aan hen meer kans te geven op een volwaardige baan. Werken moet lonen, ook voor deze groep."

Dat is nodig - juist de overheid heeft het enorm laten afweten wat betreft het creëren van arbeidsmogelijkheden voor mensen met een 'vlekje'. En het schandelijke plan om deze groep onder te betalen, is door hevig protest maar net - en slechts deels - afgewend. En: weer een breed offensief, vast in de vorm van een brede coalitie.

"Met fiscale maatregelen vergroten we de aantrekkingskracht van ons land voor grote en kleinere bedrijven. De vennootschapsbelasting wordt lager en de dividendbelasting wordt afgeschaft."

Ah ja, wie het al heel goed heeft, gaat flink vooruit.

We willen echte bedrijvigheid belonen en alleen bedrijven naar ons land halen die wat toevoegen aan onze economie. Belastingontwijking, zoals in het geval van brievenbusfirma’s, wordt daarom tegengegaan.

"Toevoegen aan onze economie"? Dus geen bedrijven hier die alle productiviteit in pakweg Azië hebben?

Het kabinet komt met gerichte maatregelen om landbouw en natuur meer met elkaar te verbinden.

Zoals? Meestal is de combinatie landbouw en natuur niet best voor de laatste categorie.

In het vorige begrotingsjaar is al extra geld vrijgemaakt voor zorg aan ouderen, zodat zij kunnen vertrouwen op voldoende tijd, aandacht en goede zorg, thuis of in het verpleeghuis. Die trend zet door. Het extra bedrag voor de ouderenzorg loopt in deze kabinetsperiode op naar ongeveer 3 miljard euro per jaar.

Ze kunnen er niet op vertrouwen. Er zijn heel veel meer mensen nodig in de zorg, en daarvoor is het minimaal noodzakelijk om mensen beter te betalen, betere werkomstandigheden te bieden, meer mensen aan te nemen, te waarborgen dat opleidingen in dit vakgebied aantrekkelijk zijn en te zorgen dat mensen de hulp en zorg krijgen die nodig is, in plaats van de hulp die in het plaatje past.

In de collectieve uitgaven gaat nu van elke euro al meer dan 25 cent naar de zorg. Daarom zijn met de ziekenhuizen, huisartsen, wijkverpleegkundigen en de ggz nieuwe akkoorden gesloten over de kwaliteit en een beheerste kostengroei.

Ah, alles moet beter, maar het mag niks kosten. Zo kennen we Rutte cs weer.

Een groot probleem is de oververhitte woningmarkt. Vooral in de grote steden zijn betaalbare woningen schaars en komen starters er niet of nauwelijks tussen. Er is grote behoefte aan woningen met een huur van 700 tot 1000 euro per maand.

Die worden massaal bijgebouwd, tenminste, hier in Utrecht wel. De woningen met een lagere huur, die zijn er niet. Wie nu in een sociale huurwoning zit, blijft daar zitten - doorverhuizen naar een gelijke woning kan zomaar betekenen dat je 250 euro meer moet betalen (en daardoor vaak niet eens kan en mag verhuizen omdat je boven een bepaalde grens geen huurtoeslag en/of een woonvergunning krijgt).

Rijk, provincies, gemeenten en waterschappen kunnen veel doelen alleen samen bereiken. De energietransitie, de veiligheid op straat, de zorg voor een vitaal en leefbaar platteland, maar ook de aanpak van huiselijk geweld en kindermishandeling – het vraagt allemaal om bestuurlijke samenwerking.

Ik ben benieuwd wat de waterschappen voor plannen hebben voor de aanpak van kindermishandeling en veiligheid op straat. (Ja, flauw.)

In Koninkrijksverband heeft de wederopbouw van Sint Maarten, Sint Eustatius en Saba hoge prioriteit na twee vernietigende orkanen in 2017.

Mooi! Daar wachten ze pas een jaar op - er gebeurt wel een en ander, maar er had véél meer gedaan moeten worden.


Al met al weer eens veel geblaat en weinig wol. Deels wordt er keurig gezegd wat het volk wil horen, deels wordt een concrete aanpak zeer zorgvuldig ontweken.
Best een meesterstukje, voor wie niet goed luistert.

Hoop

Aquapunctuur: als je met 6 graden tegen de wind en de motregen in moet fietsen, halverwege gedwongen afstappen om in de luwte even je gezicht en je oren te laten ontdooien.
Dan sta je daar, weggedoken in een wijk met grauwgevlekte huizen, waar in het doffe licht alle hoop weggesiepeld lijkt. Wie er woont, verhuist hooguit nog naar de overkant, waar alleen de nieuwste graven een bloemetje hebben en nieuwe kuilen liggen te wachten. Ook op jou, ooit. Daar gaat het eindigen.
Om de hoek staat een appelboom in bloei, met een merel die in de regen uitbundig zingt. En dan denk je terug aan die pulletjes die je net zag in de Oudegracht. Aan die dikke kastanje, verscholen op een plein, die zijn vingers uitvouwt.
De andere helft van de route leek ineens veel korter.

Overtegenwoordigd in criminaliteitsstatistieken?

De PVV stelt op basis van misinterpratie van statistieken dat 'veel' Marokkanen crimineel zouden zijn.

Dit zijn de cijfers van 2014, per 10.000 inwoners:

totaal verdachten van misdrijven 124

autochtoon 92

allochtoon 245

westerse allochtoon 126

niet-westerse allochtoon 350

Dus ja, de niet-westerse allochtoon is oververtegenwoordigd. Daar kunnen diverse redenen/oorzaken voor zijn, sociaal-economische bijvoorbeeld, maar ook het feit dat een gemiddelde Marokkaanse jongen eerder verdachte is dan een gemiddelde Nederlandse jongen, omdát ie van Marokkaanse afkomst is.

Voor de PVV is dit alles een reden om te spreken over afnemen van de Nederlandse nationaliteit, uitzetten, aanpakken die hap.

Het percentage (ex-)PVV-leden dat verdacht wordt van een of meerdere misdrijven is 100. Geert Wilders is het enige lid en heeft nu weer een rechtszaak aan zijn broek

Daarnaast duiken er vaak PVV-vertegenwoordigers op in het nieuws wegens criminele verdenkingen:

- de mishandelingen, bedreigingen en fraude door Dion Graus

- Daniël van der Stoep bood minderjarige meisjes geld en drugs in ruil voor seks

- René Eekhuis fraudeerde met fractiegeld en werd verdacht van zware mishandeling

-  Eric Lucassen verwierf faam als brievenbuspisser en burenbedreiger, waarna bleek dat hij in zijn defensietijd veroordeeld was wegens misbruik van vrouwelijke soldaten in opleiding

-  Gidi Markuszower werd veroordeeld voor verboden wapenbezit

- James Sharpe was pornomaker en fraudeur en niet vies van bedreigingen

- Michael Heemels, woordvoerder van Wilders, stal 175.000 euro

- Arjan Brogt werd gepakt voor fraude

- Martin Bosma twitterde ooit dat hij 'de rode neuzen' van NOS-mensen wilde afhakken

- Hero Brinkman beledigde de minister van Justitie van de Antillen, werd gepakt voor dronken rijden, pleegde diefstal en bedreigde en mishandelde mensen

- Marcial Hernandez gaf een ambtenaar een kopstoot

- Jos van Hal Scheffer pleegde zelfmoord nadat zijn vrouw gepakt werd voor oplichting waar hij vermoedelijk aan meegewerkt had

- Marjolein Faber betaalde het bedrijf van zoon met fractiegeld

- Jochem Daeter deed mee aan de aanslag op de noodopvang in Woerden

- Arnoud van Doorn wordt verdacht van handel in hennep, schending van het ambtsgeheim, het bezit van een alarmpistool en het medeplegen van diefstal met een valse sleutel in het stadhuis van Den Haag.

En dan heb ik niet eens echt lang gezocht.

Hoe hoog is het percentage verdachten in PVV-kringen eigenlijk? En wanneer gaat daar eens iets aan gebeuren?
Ik zou graag 'Minder! Minder! Minder!' PVV-ers zien in deze statistieken. Als ze anderen zo de maat nemen, mogen ze zelf weleens het goede voorbeeld geven.

Dan kom je langs Utrecht Centraal en staat daar een ME-busje. Er worden op sociale media foto's gepost van politieagenten in diverse uitrustingen. Vlaggen hangen halfstok.

Het meest verwarrende vind ik dat zelfs dit soort nieuws went. Terwijl het nieuws was omdat Brussel dichtbij is, want veel andere moordpartijen in de wereld, met veel slachtoffers, kregen nauwelijks aandacht.

Tegelijkertijd krijg ik het gevoel dat het onvermijdelijk is dat misleide geesten in eigen land besluiten dit voorbeeld na te volgen. Wat dan weer direct het gevoel oproept dat ik het vertik om nu bang te gaan doen en drukke plekken te mijden. Ik laat mijn leven niet regisseren door een stel gasten met wanen. Of ze nu denken dat ze een kruistocht tegen anders/niet-gelovigen houden vanuit het idee dat zij het enige ware geloof in de enige juiste vorm aanhangen, of dat ze nu denken dat zij de enige zijn die weten hoe het gevaar in te dammen, namelijk door alle andersdenkenden af te voeren.

Verstop-eitjes

Ik heb blijkbaar iets gemist. Jamin en Hema hebben ergens paaseitjes 'verstop-eitjes' genoemd. In de stinkende krochten van de sociale media weet men dat dat de schuld van de islam is en gaat men los. Want paaseitjes zijn gristelijk en daar hebben die moslims vanaf te blijven.
Maar zoals kerst geen spat met de geboorte van een godenzoon te maken heeft - dat is het oude midwinterfeest dat de kerk niet uit kon roeien en dat dan maar als datum voor die 'gebeurtenis' is gekozen - heeft pasen geen zak met diezelfde figuur te maken. Pasen is het lentefeest, en is veel ouder dan welke religie ook. Lente = eieren, lente = kuikens. Daar is niets christelijks aan. Dat de kerk zich ook dit feest toegeëigend heeft, maakt die eitjes nog steeds niet christelijk. Het christelijke verhaal is van de kruisiging en wederopstanding - van Jezus, niet van kuikens.
Wederom hebben de "Dit is onze cultuur"-blaters geen enkel benul waar ze het over hebben, en diskwalificeren ze zichzelf.

Meerderheid van het volk - over cijfers en meningen

We worden 'overspoeld' door vluchtelingen en asielzoekers. Het is zelfs een tsunami, volgens sommigen. Het volk wil dit niet, zegt men. De meerderheid is tegen, zegt men - om diverse redenen. Dat leidt tot rellen als een gemeenteraad vergadert over wel of niet asielzoekers opvangen in de gemeente. Dat leidt tot een Pegida Nederland, tot varkens die in bomen gehangen worden, varkenskoppen en vuurwerkbommen bij AZC's, aanslagen op woningen van mensen die asiel gekregen hebben en tot een glorieuze stijging van de PVV in de peilingen.

Maar: die cijfers over dat 'overspoelen' kloppen niet. Zie het blog van Flip van Dyke, bijvoorbeeld deze post (al zijn andere stukken zijn ook zeer aanbevolen als je echt wilt weten hoe het zit. En realiseer je dan dat deze man weggepest is van Twitter - gewoon, omdat hij feiten noemt.)

Maar: bij demonstraties zie je vaak dezelfde mensen (oké, dat geldt voor beide zijdes).

Hoeveel zegt het over de mening van de lokale bevolking als ergens 200 mensen tegen de mogelijke komst van een AZC demonstreren als daar veel niet-bewoners bij zijn, afkomstig van Voorpost, Pegida, Blood and Honour, Pro Patria, Identitair Verzet, NVU,  Demonstranten Tegen Gemeenten, andere dubieuze groepen? (Info over de diverse groepen onder andere hier en hier.)

Het verzet maakt niet altijd een goede indruk - dit filmpje van PowNed is exemplarisch:  

Dit oogt meer als jongeren die zich vervelen en weten dat ze in beeld komen als ze bepaalde dingen roepen, dan als mensen die reden hebben om de komst van asielzoekers te vrezen en daarom demonstreren. Ze laten zich wel ophitsen door al die ongefundeerde tsunami-verhalen.
Wat het in mijn ogen nog belachelijker maakt, is dat 'rechts' in de media doorlopend kermt dat rechts nooit aan het woord komt in de media. Want de media zijn links en dus mag rechts niks zeggen. Waarom hoor of lees ik dan elke dag wel dat dat zo is? Dat lijkt voor mij op een behoorlijke hoop ruimte in de media, dus wat is dan het probleem van rechts? Als ze hun tijd en pagina's alleen maar gebruiken om te sneuneuzen dat ze door links onderdrukt worden, sja, dan moeten ze maar eens van de vele gelegenheden gebruikmaken om iets steekhoudends te zeggen.

Het is tegenwoordig 'normaal' om bij berichten over criminaliteit waarbij de term 'lichtgetint' valt een hoop reacties te lezen in de trant van 'Ze moeten terug, schop ze het land uit'. Op bepaalde sites kom je niet weg met zo'n subtiele mening, daar struikelen de reaguurders over elkaar heen om een nóg grovere reactie te geven dan degene die er al staan (nee, geen voorbeeld, u kunt ze zelf wel bedenken of anders even Google raadplegen).

Ik ken vooral mensen die niet zo denken. Dat zegt natuurlijk veel over mij, de kans dat ik hartelijke relaties onderhoud met mensen die vinden dat asielzoekers best opgevangen mogen worden maar wel in een kamp zoals Auschwitz, is niet erg groot.
Ik vraag me oprecht af wat 'het volk' nu eigenlijk vindt. Vluchtelingen opvangen zonder beperkingen? Vluchtelingen opvangen tot een bepaald aantal? Niemand opvangen maar betere opvang in bijvoorbeeld Griekenland en Turkije, waar we dan aan meebetalen? Inzetten op vrede in de gebieden waar mensen vandaan vluchten, en daaraan meewerken? En hoeveel mensen vinden werkelijk dat we niets moeten doen en dat we dat kunnen maken? (Waarbij ik gelijk denk: dat mogen ze vinden. Maar dan neem ik aan dat ze zelf ook geen gebruikmaken van collectieve voorzieningen - gelijke monniken, gelijke kappen. Hebben ze dat er voor over?)

De media hebben vooral oog voor de 'anti's'. Logisch, want het is lekker nieuws, zo'n varken in een boom. Daar trek je lezers/kijkers mee. En zo'n filmpje als hierboven, daar kijken veel mensen naar - lachen om domme Tokkies. Desondanks schijnt het gevoel wel te zijn dat 'de meerderheid' tegen (uitgebreide) asielopvang is. Maar alle argumenten zijn allang onderuitgehaald. En zo'n 'Is er ook bier?'-jongen wordt meegeteld als 'tegen opvang', terwijl hij geen idee heeft dat dat zo is. Dus nogmaals: hoe liggen die verhoudingen eigenlijk? En in hoeverre is het meer 'Not in my backyard' dan 'Laat die mensen verzuipen, kan mij het schelen'?

Af en toe is er aandacht voor mensen die bijvoorbeeld kleding inzamelen voor vluchtelingen, die naar Griekenland gaan om te helpen, die kinderen in een opvang les geven, die met een groep vluchtelingen een concert organiseren.
Er is genoeg gaande aan de 'niet-anti'-kant, maar dat leidt nauwelijks tot 'lekkere soundbites' want geen schokkende filmpjes. Zo'n groepje kaalkoppen dat de rechterarm heft met op de achtergrond een bordje 'Tokkie power' is nou eenmaal aansprekender dan de diverse acties aan de 'andere kant'.
Om aandacht te krijgen voor de ellende in Lesbos, moet je al met een bekende acteur aankomen:

Ik hoop dat mensen aan die 'andere kant' zich nog meer zullen laten horen. Ontzenuw de onzinverhalen dat 'de meerderheid van het volk tegen opvang' zou zijn.
Ik ben het zelden erg met een politicus eens, maar wat Jesse Klaver onlangs zei, was me uit het hart gegrepen. Laten we niet doen alsof het allemaal makkelijk en leuk is, maar laten we realistisch zijn en er tegenaan gaan. En laten we ons laten horen en zien. Laat rechts zich dit onderwerp niet toe-eigenen alsof dat de enige mening is.

Verliefd in de cel

Op Twitter ging het over 'waar kom je een nieuwe liefde tegen'. Een onderzoek wijst uit dat de sportclub een goede plek is, maar hé, dan heb je een nieuwe liefde die van sporten houdt. Dat hoeft geen probleem te zijn, maar als je zelf niet zo sportief bent is een sportclub niet echt een goeie habitat.
Soms komen mensen elkaar op vreemde plekken tegen. Of ontdek je op een vreemde plek dat je verliefd bent. Zoals in een politiecel. Klinkt gek, maar zo ging het.
We hadden elkaar al een paar keer gezien in een café, en ik vond 'm aardig, en het intrigeerde me dat ie gewoon van Utrecht naar Amsterdam fietste (dat leek me toen nog heel ver).
Toen kwam die demonstratie, voor mij de eerste keer. Hij ging ook, om foto's te maken. Er waren nog een paar honderd anderen.
De demonstratie liep verbijsterend uit de hand doordat iemand zo stom was een rookbom naar binnen te gooien. Die werd weer naar buiten gegooid, logisch, alleen bleef ie hangen in de goedkope nylon gordijnen, die direct in de hens vlogen. In no time stond alles in de fik en brak er paniek uit.
Een groot deel van de demonstranten maakte dat ze wegkwamen, een ander deel reageerde niet snel genoeg en werd opgepakt.
Zo zaten we met een flinke groep mensen in de luchtruimte, later vanwege de venijnige kou binnen in een soort verhoorruimte, uiteraard met de deur op slot.
Hij werd iets later opgepakt, en met camera en al bij de groep in de verhoorruimte gezet. Dat leidde tot hilariteit, en hij schoot snel zijn filmpje vol (jaja, dit was ver voor de tijd van digitale camera's). Intussen besefte ik dat ik volslagen verliefd was op die jongen.
(De politie heeft het filmpje in beslag genomen en ontwikkeld, en heeft aan hem gevraagd waar die foto's gemaakt waren. Dat vroegen ze in exact diezelfde ruimte, en ze werden kwaad toen hij naar waarheid antwoordde dat ie ze daar, op die plek had gemaakt. Gelukkig hingen nog precies dezelfde dingen aan de muur, zodat snel bleek dat zijn verhaal klopte. Terwijl de politie dacht dat ze een soort samenzweringsruimte op het spoor waren ;p)
Uiteindelijk hebben we het bijna 20 jaar volgehouden samen. Een politiecel kan dus ook een plek zijn om een nieuwe liefde tegen te komen ;-)

Thuiszorg deel 174903 (ruwe schatting)

Nog iets in de categorie bureaucratie.
Sorry, weer de thuiszorgindicatie.
Die in april - 2015 - werd aangevraagd en bleef hangen in het systeem omdat het Buurtteam geen toegang had tot bepaalde gemeentelijke info.
En die toen kwijtraakte.
En die werd heraangevraagd.
En verdween.
En opnieuw zou worden heraangevraagd, maar toen werd iemand ziek.
En opnieuw zou worden heraangevraagd, waarop diegene weer ziek werd (nee, dat lag niet aan mij, just in case you're wondering).
En de indicatie-aanvraag overgenomen werd door een collega.
En overgenomen werd door weer iemand anders.
Wel: er is Nieuws!
De indicatie is verstrekt. Het Buurtteam weet dat - hun zorg eindigt dus binnenkort.
Probleempje (u dacht toch niet dat het klaar was hè?): Careyn (die de thuiszorg moet verstrekken) en ik (die de zorg moet krijgen) weten nergens van. Terwijl we toch een brief zouden moeten hebben gekregen.
Zorg dichtbij - nu weet de enige instantie die niks hoeft te doen dat het rond is - en verder niemand ;p

RIP David Bowie

Inherent aan ouder worden: die helden die je ontdekte in je puberteit, en toen pakweg 20 jaar ouder waren dan jijzelf, zijn als je 45, 50 bent intussen 65, 70. En dan is het niet heel erg uitzonderlijk als mensen overlijden. Maar het zou niet moeten mogen - die mensen waren er altijd. Daar ben je mee opgegroeid, je leerde andere muzikanten en andere stijlen kennen als ze eens uitstapjes maakten of misschien zelf altijd andere stijlen gebruikten. Het eerste nummer van Bowie dat ik oppikte, was Heroes. Ik was 10 en ik vond het eigenlijk een klereherrie. De disco-achtige periode daarna vond ik niks, maar intussen had ik al wel zijn oudere werk ontdekt: zijn eerste hit was net zo oud als ikzelf (wat op zich al een schok is: dat die mensen al minstens zo lang bezig zijn als jijzelf bestáát - als egocentrische puber bijna niet te bevatten dat er leven was voor je er zelf was). Under Pressure week af, was opvallend anders. Ik was 14 en rende naar de platenzaak. Ik kocht ook een verzamelalbum. Wat daarna kwam, Let's Dance, vond ik wel aardig maar sprak me niet aan. China Girl vond (en vind) ik heel erg niet leuk. Dancing in the Street getuigde van humor. Na Tin Machine raakte Bowie een beetje uit zicht bij mij, tot 2013 - Where Are We Now vond ik weer ouderwets intrigerend, typisch Bowie: altijd anders dan verwacht. En onlangs Blackstar, op zijn verjaardag. Het voelt nu aan als totaal geregisseerd: met je laatste krachten een album uitbrengen, reacties meepikken, en wegwezen.
Nu moeten wij verder zonder Bowie. Maar gelukkig hebben we zijn kunst nog, in alle vormen, en de herinneringen.
Als er een hemel is, hebben ze daar inmiddels een heel aardig huisbandje.

Een nieuw jaar, een nieuw begin

Waarom vinden we dat eigenlijk? Waarom niet een nieuwe start op 17 april, of 5 augustus, of 12 november, of wanneer je er maar behoefte aan hebt? Wat is de magie van die datum 1 januari?
Wat gisteren niet goed ging, kun je meestal vandaag opnieuw proberen. Je hoeft jezelf niet voor de gek te houden dat iets 'mislukt' is en dat je tot volgende week, volgende maand, volgend jaar moet wachten om het weer te proberen. Mislukte oliebollen? De mix is nu in de aanbieding, probeer het gewoon opnieuw! Mislukte gezonder-leven-voornemens? Straks kun je er weer mee verder. En wat die goeie voornemens betreft: je hoeft niet perfect te worden. En je hoeft niet elke minuut van elke dag van elke week alle voorschriften die je jezelf oplegt, te volgen. Een beetje soepelheid maakt alles makkelijker. Oké, als je wilt afvallen, dan is het niet slim om twee supersize snackbarmenu's weg te kanen als 'break', maar een flinke appel bevat meer Kcal dan een volkoren biscuitje. Ja, die appel bevat ook meer 'gezonde' elementen, maar het gaat om het idee: weet wat je eet en waarom je het eet.
Elke dag gaan hardlopen? Prima, mits met goede warming up en goede schoenen - zomaar in het wilde weg gaan hardlopen levert geheid blessures op. Link en ontmoedigend.
Stoppen met roken? Heel verstandig. Spaart je gezondheid, spaart bakken geld, spaart gestress van zoeken naar je aansteker en naar de rookplek buiten. Maar als je vandaag toch gerookt hebt, dan kun je vanavond weer starten met niet meer roken.
Vriendelijker zijn tegen de mensen om je heen? Mooi voornemen! Maar als je vandaag uitviel tegen iemand, kun je morgen weer proberen vriendelijk te zijn - zonder dat je over je hoeft te laten lopen.
Ik zou willen dat mensen zich voornamen een beetje genuanceerd te zijn, en om zelf na te denken. Het is fijn om je ideeën en oordelen bevestigd te zien, maar: klopt het wel?
Op Facebook kom ik regelmatig 'schokkende' berichten of 'slimme tips' tegen: als je denkt dat de wachtende achter je bij de pinautomaat je wil beroven, dan moet je je pincode omgekeerd invoeren, dan wordt de politie gealarmeerd en/of dan gaat de camera van de pinautomaat aan. Onzin. Eén Google-actie en je weet dat het een hoax is. (Als je serieus denkt dat een beroving dreigt, pak dan domweg je geld niet uit de automaat. De automaat slikt het dan weer in en registreert dat, waarna je saldo aangepast wordt.) Idem voor de verhalen van het muntje in de autodeur, het kruis naast de voordeur, vaccinaties die tot overlijden leiden, de orgaanmaffia enzovoorts. (Goede site op dit gebied: De Hoax-wijzer - tref je een 'schokkend bericht' aan, kijk daar eerst, of voer de trefwoorden in bij Google, dan kom je er waarschijnlijk net zo snel op terecht.) Check zulke berichten zelf eerst eens voor je ze gedachteloos doorplakt met Heel!!!!! Veel!!!!! Uitroeptekens!!!!
Idem: 'Vluchtelingen mogen een auto uitzoeken' (uiteraard van een duur merk), 'Vluchtelingen krijgen een huis, en meer geld dan een Nederlander', 'Vluchtelingen zijn IS-strijders' enzovoorts. Je kent de verhalen wel. Denk ná. Klinkt het bizar? Controleer het dan eerst even voor je het op Facebook of Twitter zet, of voor je gaat schuimbekken van woede. Je maakt jezelf belachelijk als je zomaar iedereen nablaat.
Idem: 'Keulen'. Wat daar gebeurd is, kan niet. Maar wat is het vreemd dat de halve wereld laaiend is, en dat dat bericht over het misbruik van koorknapen in Regensburg ter kennisgeving aangenomen werd. Ik las niets over 'Alle katholieken het land uit', Greet stelt geen Kamervragen en blaast er geen tweet uit over de bescherming van onze knapen. Terwijl 'Keulen' wél leidt tot veroordeling van álle moslims. Iedereen weet dat alle moslimvluchtelingen gewend zijn in hun land van herkomst elk weekend straalbezopen seksueel geweld te gebruiken op overvolle pleinen, toch? Zoals álle Nederlanders de afgelopen week over straat schaatsten, op klompen, in klederdracht, met een Goudse kaas onder de arm voor onderweg. Zoals alle Amerikanen een Trumpkapsel hebben en zich nu collectief in Oregon bij de Bundy Bunch hebben aangesloten.
Als je zulke dingen zegt, krijg je het verwijt dat je een Linkschmensch bent, dat je de realiteit onder het kleed wilt vegen. Lekker makkelijk scoren. Een soort omgekeerde Godwin. Nuancering is geen ontkenning. Ageren tegen 'Alle moslims zijn zo' is niet 'Er is niets gebeurd en alle moslims zijn perfect'.
Degenen die wezen op het _feit_ dat misbruik niet is voorbehouden aan baardmansen met djellaba's en kromzwaarden, kregen het verwijt dat ze vanuit feministische hoek (??) de moslims vrijpleitten (??). Terwijl ze alleen opmerkten dat het opvallend is dat hier zoveel méér woede over is dan over bijvoorbeeld het seksueel geweld tijdens de Oktoberfesten. Sinds 2003 bestaat 'Safe Oktoberfest for Girls and Women'. Veel Oktoberfest-sites verwijzen ernaar, en ze hebben een eigen pagina met tips voor vrouwen tijdens het Oktoberfest. Lees en huiver. Een cynicus zou zeggen dat die gekken in Keulen behoorlijk geïntegreerd gedrag vertoonden.
Nee, dat is geen ontkenning van wat er in Keulen gebeurd is. Nee, dat "onze" mannen het ook doen is geen ontkenning van wat er in Keulen gebeurd is. Iemand die erop wijst dat "onze" mannen net zo gevaarlijk zijn voor "onze" vrouwen, wegzetten als "linksfeministisch kutwijf die het vreemdelingengevaar ontkent' is zelf doen wat je de ander - onterecht - verwijt. Maar vraag je je in het geval dat je dat denkt, toch eens af: waarom is er (terecht) ophef als het om etnische daders gaat, en geen enkele ophef als het om "onze" daders gaat? Los van de vluchtelingendiscussie lijkt dat me toch iets om over na te denken.
Het is al na 6 januari, dus tegen de etiquette, maar ik doe het toch: ik wens je een fijn jaar, met veel ontspanning, successen op welke schaal ook, zo gezond als mogelijk en met veel vriendelijkheid en wat nuance.

Persbericht via de Ulu-moskee Utrecht

Persbericht via HDV Utrecht Ulu Camii, de Ulu-moskee op Lombok.
(Bron)

Lees dit.

Two cents

Daar gaan we weer. Verslaggever R1 is naar de buurt geweest waar de geïdentificeerde dader van de Parijse aanslagen vroeger heeft gewoond. "Alle mensen zeggen dat het een gewone jongen was, een gewoon gezin, niets bijzonders."
DAT IS GEEN NIEUWS!! Als het een gevaarlijke gek was geweest, was ie allang een keer opgesloten of opgepakt. Zo'n jongen is per definitie 'heel gewoon', tot het moment dat ie besluit dat ie niet meer gewoon zal zijn.
Ooit, eens heeft hij het besluit (over)genomen om dit te gaan doen. En hij is het gaan voorbereiden. Toen was het van levensbelang om niet teveel op te vallen. Radicaal zijn op zichzelf is niet genoeg om op te vallen. En voordat hij zó gek werd dat ie dit wilde gaan doen, zal ie dus heel gewoon zijn geweest. Zoals jij en ik, zoals onze buren en vrienden.
Mensen die gevoed worden met een giftige constructie waardoor ze alles dat misgegaan is in hun leven gaan wijten aan de samenleving, of nog erger: waardoor ze overtuigd raken dat hen afgenomen is waar ze recht op hebben, kunnen de conclusie trekken dat ze niets te verliezen hebben.
Misschien lijkt het op een depressie met suïcidale gedachtes, waarbij je zeker weet dat je leven niets is en niets zal worden, dat er een eind aan maken in elk geval de winst oplevert dat je niet nog wie weet hoe lang moet uitzitten, lijdend. Depressie is verdriet dat alles opvreet.
Ik kan me voorstellen dat het met woede en afgunst net zo kan werken. Zoals je je bij een depressie geen deel meer voelt van je omgeving, voel je je bij die woede vermoedelijk ook geen deel van de samenleving. Als je overtuigd wordt dat 'zij' jou niet willen, buitensluiten, waarom zou je dan geen wraak op die anderen nemen? En als 'opoffering' dan ook nog eens verheerlijkt wordt, heb je een levensgevaarlijke mix. Met een beetje pech klonteren zulke 'radicalen' samen waarbij ze zich op een sektarische manier nog verder terugtrekken van de samenleving. Als zulke mensen of groepjes de beschikking krijgen over wapens, kun je erop wachten dat er een aanslag komt.
Ik filosofeer maar wat, ik kan er helemaal naast zitten. Maar stel dat dit (enigszins) klopt, wat dan? Hoe voorkom of doorbreek je dit mechanisme? Waar moet je ingrijpen, en hoe? Een voor de hand liggende stap is voorkomen dat wapens en explosieven verkrijgbaar zijn. Kennelijk kunnen we dat niet, want ook nu al zouden die dingen niet verkrijgbaar moeten zijn, en toch zijn ze dat.
Daarnaast moet er iets gedaan worden aan dat verloren gevoel - ook om te voorkomen dat het voortwoekert en verergert in komende generaties. Maar hoe doe je dat? Hoe zorg je dat zulke mensen meer wortelen in de maatschappij waarin ze wonen, dat ze daar deel van uit gaan maken (en willen maken) in plaats van ernaast staan? Dat ze niet meer openstaan voor een verziekte uitleg van hun geloof? Die verziekte uitleg moet ook aangepakt worden, en dat is een taak van mensen binnen hun geloof. Besef wel: dit is niet alleen de verantwoordelijkheid van imams. We kunnen het niet op hen afschuiven. We zijn met z'n allen de samenleving, en we moeten dit ook met z'n allen aanpakken.
Het grote brein achter dit soort aanslagen (actief of niet-actief aanmoedigend) zal het toejuichen als er verdere polarisatie optreedt, want dat maakt dat er meer mensen zullen komen die zich uitgesloten voelen. Naar mijn overtuiging spelen mensen zoals Geert Wilders en zijn aanhang die terroristen in de kaart. (Het zou me niet verbazen als dat Wilders heel goed uitkomt: meer polarisatie vergroot de kans op een aanslag, een aanslag vergroot de polarisatie, en daar zou de PVV van kunnen profiteren. Hij roept nu al bij elke aanslag 'Zie je wel! Grenzen dicht!' Hij twittert geen woord van medeleven.)
Die aanslagen zijn dus naast de gruwelijkheden op zich ook een vicieuze cirkel. Nóg een reden om te proberen ze te voorkomen (alsof daar een extra reden voor nodig is, maar toch).

Polarisatie

Het allernaarste is dat de doelbewuste polarisatie toch vruchten afwerpt. Niet helemaal zoals Greet beoogt, maar toch. Ik vind mezelf een redelijk genuanceerd persoon. Ik ben tegen de doodstraf. Ik vind dat iedereen zou moeten mogen stemmen.
En toch, als ik sommige reacties in de diverse media hoor, zie, lees, dan bekruipen mij dubieuze gedachtes. Als:
- kunnen die mensen geen reservaat krijgen voor zichzelf, zodat ze geen last hebben van anderen?
- mogen die mensen óók stemmen? en dóen ze dat ook?
- die 'ze motten allemaal tegen de muur gezet'-schreeuwers, stel nou toch dat die aan de macht komen?
- die mensen die zich 'echte Nederlanders' noemen, waar baseren ze dat op?
- hoeveel begrip moet ik hebben voor mensen die bewust fascistische uitspraken doen?
- waarom lijkt het soms zo makkelijk om zwartwit te zijn in plaats van genuanceerd?
- hoe dom zijn die lui eigenlijk? en zijn er grenzen aan domheid?

Zulke gedachtes wil ik helemaal niet hebben. Maar ze worden in de hand gewerkt door de media. Nuance mag niet, lijkt het. Dat verkoopt natuurlijk ook niet erg.

Het hep op Feesboek gestaan

Genuanceerd oordeel, gebaseerd op feiten en onderzoek. Die vluchtelingen krijgen over 4 maanden allemaal een baan, en 'wij' niet. Het hep op Feesboek gestaan.

Gifmengers

In Hilversum is een actiegroep opgericht tegen 'teveel' asielzoekers. Dat snap ik best - de mensen zijn niet tegen asielzoekers op zich, maar wel tegen 'teveel' (waarbij 'teveel' niet gedefinieerd is).
Heb ik niks op tegen. Tot ik de argumentatie van de vrouw van het tweetal hoorde. Haar kinderen kunnen niet meer op straat spelen, "want" aan de andere kant van de plaats is een asielzoekerscentrum. Vandaag op Radio 1, en ik blijf erover denken. Kinderen die niet op straat kunnen spelen omdat kilometers verderop een AZC is. Waarom? Is het een AZC voor erkende pedoseksuelen? Of voor kannibalen met een voorkeur voor krielmensjes? Los van de "argumentatie" die nergens op slaat, vraag ik me af wie dit soort gedachtes plant. Want zoiets bedenk je niet spontaan. De verslaggever reageerde er helemaal niet op, vreemd.
Bovenin het Jaarbeursgebouw worden ook vluchtelingen opgevangen, ook maar een paar kilometer verderop. Ik zie ze hier nooit en ik betwijfel ten zeerste of er ook maar één ouder in de wijk denkt dat de kinderen niet naar buiten kunnen omdat in de Jaarbeurs vluchtelingen verblijven. Dus waar haalt die vrouw dat idee vandaan? Wie doseert dit gif?
Wat mij betreft mogen degenen die dit soort dingen veroorzaken berecht worden wegens opruiing.
En Rutte zou de lont uit het kruitvat kunnen halen door duidelijk te zijn en het goede voorbeeld te geven, in plaats van de bal voor open doel te leggen en Wilders ermee vandoor te laten gaan.

Radio Eén Vandaag, de bewuste uitspraak zit net na 1:30.

Voshanger

Het patroon is simpel, en gratis te downloaden op Craftsy.

Voorwaarts vos

Ik heb het helemaal gehad met de haatblaters. Vluchtelingen zijn allemaal strijders van IS die hier alleen komen om én hun hand op te houden voor een uitkering én onze banen in te pikken én onze huizen, én aanslagen te plegen én 'onze' vrouwen te verkrachten. Alle vluchtelingen zijn gelukszoekers en puur economisch gemotiveerd. "Hun zijn van de islam" en de islam, dat weten we, die is fout. Als we niks doen, wordt hier de sharia ingevoerd. Enzovoorts en zo verder.
De PVV maakt handig gebruik van de onderbuikgevoelens en de begrijpelijke onrust, door die op de meest misselijkmakende wijze aan te wakkeren. Die PVV, die die meeuw als symbool heeft. Een prachtige vogel, sterk, schitterend om te zien als ie op de wind zeilt. Iets minder prettig als ie met velen loopt te krijsen, alles zonder aanzien des persoons onderschijt, alles jat dat vaag eetbaar is en andere dieren verdrijft. Die meeuw, die ook al gebruikt werd in andere tijden, als symbool van de Jeugdstorm.

Ik zat een beetje voor me uit te fantaseren: als al die "Echte Vaderlandschlievende Nederlanders" nou eens een meeuwenspeldje op zouden doen? Zoals een deel van de PVV-fractie Prinsenvlagspeldjes droeg. Ik zou best door zoiets willen weten wie er dit soort gedachtegoed op nahoudt.
Of zullen we het omdraaien? De natuurlijke vijand van de (zilver)meeuw is de vos. Slim, behendig, een wijze gids die gebruik weet te maken van mogelijkheden, in Japan beschermt de vos tegen boze geesten, in veel culturen is een vos een beschermer zonder meer.
Wie maakt er een mooi logo van een vos? Voor wie wil laten zien dat z/hij niet bij de blatende groep hoort, die zo groot lijkt maar ongetwijfeld helemaal niet zo groot is.

Intussen heb ik wat vossenspul verzameld op Pinterest, klik (opent in een nieuw venster).
Een vossensjaal, vossenmuts, een vossenbroche, een origami-vos, een vossentas... Je kunt alle kanten op.
Vooruit met de vos!