dinsdag, oktober 08, 2002

Ik zit me een beetje te vervelen - zat te doen, maar het lukt niet zo. Stofzuigen is al teveel voor mijn getergde spieren ;-)
Vandaag nog niks anders gedaan dan slapen, mailen, kleine hapjes schepijs eten, veel water drinken, en Fawlty Towers kijken. Dat laatste doet me goed voelen dat m'n buikspieren toch ook wat tegensputteren vandaag.
Okee, het verhaal van de vork. U bent gewaarschuwd, maar u vraagt er nog steeds om. Vooruit dan maar.

Ik kan niet opruimen. "Niet" als in _niet_. Dus niet hier en daar wat gezellige leefrommel, maar meer als in: waar vloer was, groeit het volautomatisch dicht.
Tot een paar jaar terug woonde ik met vrijwel dezelfde hoeveelheid rommel op 17 vierkante meter, in dat opzicht is het er op vooruit gegaan. En ik probeer wanhopig het niet weer te laten dichtgroeien, maar ik weet niet goed hoe. Als ergens drie dingen liggen, vind ik het allemaal wel meevallen, en dan ineens liggen er 300 dingen en weet ik absoluut niet meer waar te beginnen.

Hoe dan ook: in die kamer woonde ik al 10 jaar of zo. In de praktijk kon ik van de deur naar mijn bed en naar mijn bureau. En de rest was eigenlijk onbereikbaar dichtgegroeid.
Het tapijt dat ergens in de diepte lag, had ik overgenomen van mijn voorgangster, die het had overgenomen van...
Het was een geplette, vervilte laag van een onbestemde grijsbruine kleur, waarbij het grootste deel ongetwijfeld ook nog uit stof bestond.

Vrienden van me gingen verhuizen, en doneerden hun nog perfecte tapijt aan mij. Mooi tapijt, schoon tapijt, goed tapijt. Alleen: hoe leg je dat in een kamer die overvol is?
Ik heb ladingen vuilniszakken weggegooid. Maar de kamer leek niet leger te worden.
Uiteindelijk besloot ik tot een wanhoopsactie: alles wat nog op dat oude tapijt lag, sorteren in wel en niet bewaren, en dan het oude tapijt loshalen en oprollen met alle rotzooi erin. Gewoon afsnijden op vuilniszakmaat en klaar ben je.

Dat ging eigenlijk heel goed. Behalve dat op sommige stukken het plakband waarmee het tapijt vastgelegd was, één geheel was geworden met de onderliggende laag zeil.
Ergens halverwege de kamer was mijn geduld op. Er lag een gevulde tapijtrol dwars door mijn hok, die moest nog maar een klein stukje verder, maar dat ging niet.
Ik ging er voor staan, en schopte keihard naar achteren, tegen de rol aan. Ik bleef aan de rol kleven, maar: die had wel bewogen!
Dus schopte ik nog een keer, nog wat harder. En toen besefte ik dat ik niet met mijn kuit was blijven plakken, maar dat ik mezelf vastgeprikt had aan een vork die dwars door het tapijt stak...
Er zat maar één ding op: mezelf lostrekken. Dat was niet echt een fijn gevoel.
De vork zat bijna helemaal in mijn kuit, bijna 5 centimeter diep. Auauauau. Dan kun je je voet niet meer gewoon neerzetten (dus gewoon lopen gaat niet) en niet strekken (dus op je tenen lopen gaat ook niet).
Ik heb lange tijd op de bank gebivakkeerd, en als ik in huis ergens moest zijn, hinkelde ik door de gang.
Het tapijt is uiteindelijk toch op zijn plek terecht gekomen.
En ik heb keurig vier littekentjes op rij op mijn kuit.

maandag, oktober 07, 2002

Ook maar even verdiept in de Sea-Monkeys.
Als iets zo'n hype wordt, krijg ik er volautomatisch weerzin tegen, maar toch.
En dan lees ik wat je krijgt bij Ocean Zoo:
'2 jaar garantie op het leven van de Sea-Monkeys
Levensverzekering voor de Sea-Monkeys'.

Tuurlijk. En als ze stout zijn, mag je ze zeker ook terugbrengen? Die garantie zal wel inhouden dat je bij klachten te horen krijgt dat je het niet goed gedaan hebt. Niemand kan garantie op levende wezens geven.
Ik hoop alleen dat dit niet juist de mensen aanspreekt die zo'n garantie goed zouden kunnen gebruiken.
Een hoofd vol watten jaagt de inspiratie op de vlucht. Moet ook even niet denken aan verhalen over vorken, dus dat houdt u tegoed.
Als u zich verveelt, raad ik u een rondje aan langs de logs die onderaan de pagina gelinkt staan.
Als ik een epileptische aanval heb, bijt ik altijd op mijn tong. Meestal zitten er gaten in, deze keer is alleen de bovenste laag beschadigd (prikt dus minder), maar de hele zijkant heeft de kleur van bietjes: gekneusd.
En dan je werk bellen om te zeggen dat je niet kunt komen. Stel je maar eens voor hoe je dat doet terwijl de helft van de letters van het alfabet onuitspreekbaar is geworden (onuisjpjeekbaaj isj gewojdej).

zondag, oktober 06, 2002

Balkenende zegt dat Claus zo'n voorbeeld was omdat ie betrokken was bij mens en milieu.
Vandaar dat we geen minister van milieu meer hebben zeker.

zaterdag, oktober 05, 2002

Charlotte heeft een afwijking die bij mij ook af en toe opduikt ;-)

Gisteren typte ik een verhaal over een genant moment van mezelf. Helaas - totale crash en weg verhaal.
Heel kort samengevat: nieuw tapijt eindigde met een vork in mijn kuit. De eerste keer niet eens zo diep, de tweede keer (met meer kracht) zo diep in de spieren dat ik een week nauwelijks kon lopen en nog weken gehinkt heb. Ik heb lang een voorkeur voor vorken met lange tanden gehad, vandaar.
Ik heb nog vier keurige kleine littekentjes op rij, alsof een kannibaal even getest heeft of ik al gaar was. Het ergste is nog wel dat ikzelf die (halfgare?) kannibaal was...
En wie het verband tussen dat nieuwe tapijt en die vork kan leggen, is helderziend of net zo'n onhandige chaoot als ik.
Het grootste nadeel van de herfst is niet dat je 's ochtends door het donker en de mist moet fietsen. Ook niet dat je kletsnat regent terwijl die wind tegen al zo koud aanvoelde.
Het allerergste is de bedwelmende geur van natte hond in de lift.

vrijdag, oktober 04, 2002

Ik haat kleding kopen. Postorderbedrijven leven van mensen zoals ik. Je zoekt iets uit, geeft dat door, en een paar dagen later kun je in je iegen huis rustig passen. Als je vaker iets besteld hebt, weet je ook welke maat je bij welk bedrijf hebt. Dat kan fors schelen per bedrijf.
Jas besteld, in mijn standaardmaat bij dat bedrijf. Ook binnen die standaardmaat kan het wat variëren - soms is iets wat strak, soms aan de ruime kant. Voor de meeste kledingstukken is het niet erg als het een beetje ruim valt. Voor een jas ook niet. Maar de jas die ik net paste, gaat terug. Ik voelde me als een klein meisje dat de jas van haar moeder paste: ik verzoop. Hij is minimaal een maat te groot. Zelfs met een dikke trui eronder.
Het is heel lang geleden dat ik mijn maat naar beneden moest bijstellen.
Enquête op het werk. Herstel: een vragenlijstonderzoek. 11 losse vragen met een schaal van zes gradaties (helemaal niet - niet - matig - voldoende - goed - heel goed), en een vragenlijst waarbij je hokjes moest aankruisen, met keuze uit ja / nee / weet niet / nvt.
Het waren in totaal bijna 300 vragen.
Onder de collega's ontstond onrust: hoe vul je zoiets nou in? Het was wel anoniem, maar je moest wel je functie op de envelop zetten, en via de antwoorden is echt wel te achterhalen wie ze gaf.
Daarna het volgende probleem: hoe vul je zoiets in? Zijn er in het weekend genoeg mensen? Ehhh... Jawel, maar als er iets gebeurt, zit je onmiddellijk klem. Als je bij zo'n vraag ja invult, zou het wel eens kunnen leiden tot snijden in de weekendbezetting. Dat kàn gewoon niet; ondanks dat je in sommige weekends een beetje ruimer zit, kunnen die mensen niet gemist worden. Dus dan maar nee invullen.
Komt er weleens een onaangename geur uit de vuilnisbak? Da's een makkelijke: nee.
Reageert u weleens niet op een rinkelende telefoon? Dubbele ontkenning - ik reageer altijd op de telefoon, desnoods met 'even wachten'. Dus nee, ik reageer weleens niet. Nee: fout. Ja, ik reageer weleens niet. Hm, dat klopt ook niet. Dan maar nvt.
Heeft u weleens geld of goederen aangenomen als steekpenningen? Huh?? Stel dat iemand dat doet, zou ie dan eerlijk antwoord geven op deze vraag? Wat is hier nou de zin van?

Er stonden gelukkig ook veel vragen bij die wel zinvol waren. Maar we hebben vandaag tussen de drukke momenten door af en toe flink de slappe lach gehad.

donderdag, oktober 03, 2002

Nu zal ik er weer aan moeten wennen dat ik 'gewoon' kan muizen. Een gewone muis, met draad, zonder scrollwieltje. Hij ligt wat anders in de hand, we moeten nog aan elkaar wennen. Maar dat komt wel goed, denk ik.
Diepe zucht...
Ik kan het wel uitstellen, maar ooit zal er toch iets moeten gebeuren met de inhoud van die doos met bollen.
Het zijn er veel. En ze moeten echt geplant, ik kan ze niet gewoon uitstrooien en hopen dat ze dan wel zelf begrijpen wat de bedoeling is. Ik weet dat dat niet werkt.
Ik las een slimme tip over de grasmat losmaken, bollen de grond induwen, grasmat er weer over. Maar mijzelf kennende zou dat eindigen in een grasmat in 361 stukken, die ik dan weer in elkaar moet puzzelen. Dan is het idee van 200 kleine gaatjes maken geloof ik toch aantrekkelijker.
In de lente zal ik er ongetwijfeld blij mee zijn (want jullie komen vast wel op bolletjes, ik doe moeite om jullie te planten, dan doen jullie de moeite om op te komen en mooi te gaan bloeien, toch?). En als ze inderdaad vrolijk verwilderen, ben ik volgend jaar rond deze tijd nog veel blijer. (Klopt niet geloof ik, want of ze aanslaan weet ik volgende lente, maar of ze het jaar daarna terugkomen kan ik natuurlijk in de herfst niet voorzien.)

Soms kan ik overal een probleem van maken. Wat me er dan weer van weerhoudt om iets praktisch te _doen_ . Alleen maar omdat ik alle beren van de wereld op alle mogelijke afslagen van alle mogelijke wegen eerst de revue laat passeren.
Eh... Je hebt zowel je mobiele telefoon als de afstandsbediening van de tv op je werkblad liggen.
En dan ben je nog verbaasd als je niet kunt zappen met je telefoon.
(Idee: naast de mobiel met wap-mogelijkheid, ook de mobiel met zap-mogelijkheid!)
(Naar aanleiding van de adoptiepostjes.)
Ik ben dus geadopteerd. Ben bij mijn geboorte direct afgestaan, en na tien dagen opgehaald door mijn ouders (mijn adoptiefouders dus, maar dat zijn voor mij gewoon mijn ouders - zij hebben me opgevoed).
Veel mensen vragen dan: wanneer hoorde je dat je geadopteerd was? Dat kan ik me niet herinneren. Dus ik denk dat ze me dat vroeg hebben verteld, en ook op een manier die ik als pukkie kon bevatten. Ik ken gruwelijke verhalen van mensen die voor hun huwelijk een geboorte-acte nodig hadden, en ging zoeken zoeken in de papieren van hun overleden ouders. En er toen achterkwamen dat ze geadopteerd waren. Het feit van geadopteerd-zijn is voor hun niet anders dan voor mij, maar zij voelen zich met terugwerkende kracht belazerd. En omdat het nooit verteld was, was het blijkbaar iets ergs en schandaligs, dat geadopteerd zijn.
Voor mij maakte het gewoon deel uit van mijn leven - ik had een andere moeder en vader ergens, soit. Ik wist wel dat ik ooit wilde weten waarom, en wie, en hoe ze eruit zagen.
Ik heb lang getwijfeld en gewacht. Want ik kon wel op zoek gaan, zelfs heel makkelijk, maar...
In Nieuw-Zeeland is een wet die zorgt dat geadopteerden en afstandsouders de gegevens van de 'andere partij' kunnen opvragen. Beide partijen kunnen daar ook een veto over uitspreken.
Ik was bang, bang dat er zo'n veto zou zijn, of dat zou blijken dat mijn moeder overleden was, of dat ik misschien een nare geschiedenis op het spoor zou komen. Je zult maar te horen krijgen dat je voortgekomen bent uit een verkrachting, bijvoorbeeld.
Ik was bang dat ik dat niet aan zou kunnen.
Een aantal jaren terug nam ik de stap om info op te vragen. Het bleek dat ik een kopie van mijn geboortebewijs moest opsturen, met een kopie van mijn paspoort, en een bewijs van betaling van de kosten.
Dus: eerst correspondentie heen en weer om die kopie van het geboortebewijs op te vragen. Spannend, want als haar naam daar niet op zou staan...
Hij stond er wel op. En mijn geboortenaam stond er op: Lesley. Het ging over mij, en het was me volkomen vreemd.
Ik heb alle kopietjes weer opgestuurd naar Nieuw-Zeeland, en kreeg een uitdraai van het kiesregister, met daarop aangestreept de persoon die hoogstwaarschijnlijk mijn geboortemoeder zou zijn.
En dan??
Binnen een minuut had ik haar telefoonnummer gevonden. Toen was ze nog maar een paar nummers bij me vandaan.
Complicatie: ze had een Hollandse achternaam (raar maar waar: dezelfde naam die de man van mijn nicht heeft, en die toch echt niet vaak voorkomt. Bovendien kwamen de ouders van haar man uit dezelfde regio als mijn aangetrouwde neef). Dus kon ik wel zomaar een brief sturen? Zou haar man zich niet afvragen waarom _zij_ ineens post uit Holland kreeg?
Ik liet het uitzoeken, en het bleek dat ze nog wel onder die naam in het register stond, maar dat ze inmiddels gescheiden was.
Ik stuurde een brief en lag op de loer voor de postbode. Ik hoorde niets.
Toen ik het wachten niet meer volhield, besloot ik te bellen.
Ik noemde mijn naam en haar stem schoot de hoogte in, waardoor ik wist dat ze mijn brief wel degelijk gehad had. We wisselden wat nietszeggende dingen uit, ze beloofde te schrijven, en wat later kwam haar brief, in februari.
Die gaf antwoord op veel vragen: ze had een relatie met mijn vader gehad, die vlak voor mijn geboorte beëindigd was. Ze zag geen kans me zelf op te voeden, en besloot me af te staan. Ze gaf me de naam en leeftijd van mijn vader, en zijn achtergronden.
Ze schreef ook dat ze vaak aan me dacht, wat me op de een of andere manier een gevoel van bevestiging gaf.
En oh ja, ze had toevallig net met een vriendin een reis door Europa gepland, en zou 1 dag in Nederland zijn, in juni.

We hebben elkaar op de avond van die dag ontmoet. En waar ik me vertwijfeld afvroeg wat ik moest doen (stel je je voor? Geef je een hand?), en wat ik vooral allemaal moest vragen, was het o zo simpel: ze sloeg haar armen om me heen, en dat was dat. Dat voelde zo eigen, zo vertrouwd. Al die vragen deden er niet meer toe. Ik voelde me geaccepteerd en dat was voldoende.

We corresponderen nu, mailen en schrijven. Het is geen hecht contact, ze is geen moeder voor me, maar dat hoeft ook niet. We zijn tevreden zo. Haar foto hangt aan mijn muur, en als ik naar NZ ga, zoek ik haar beslist op. En dan zien we wel weer verder.
Via Wilde Spinnen: Hogerhand.
Voor alles is een eerste keer. Vandaag was de eerste keer dat ik me in een squashcentrum heb vertoond.
Het werk heeft een competitie, en toevallig viel die van vandaag samen met het afscheidsetentje van een collega.
Het was erg gezellig, ik heb braaf aangemoedigd en op spullen gepast en zo.
Het etentje was bij een Griek, ook heel gezellig. Alleen vraag ik me elke keer bij een Griek restaurant af: gebruiken ze nou voor elk vlees dezelfde kruiden? Ik vind alles zo hetzelfde smaken.

woensdag, oktober 02, 2002

V&D-folder in huis. Ze hebben onder andere damessokken in de aanbieding, tot en met maat 42. Nou ja, ik wist altijd al dat ik geen dame was. En als ik wel in de sokken had gepast, had ik ze ongetwijfeld niet willen hebben.
Maar ik had een tijdje hoop, ik zag steeds meer damesschoenen plots tot maat 42 gaan, en als dat nou doorgezet was, had ik nu misschien ook eens een schoenenzaak in kunnen lopen zonder rare blikken te oogsten omdat ik direct naar de herenafdeling loop.
Helaas zijn damesschoenen maat 44 nog steeds alleen verkrijgbaar in gespecialiseerde zaken, waar ze dan weer vooral superdamesachtige schoenen verkopen die mij niet aanspreken. Vandaar: gympen, bootschoenen, bergschoenen. Loopt prima, in mijn maat te krijgen, en niemand die gek opkijkt als je die draagt. Grootste nadeel: ik kan nooit schoenen in de uitverkoop kopen, mijn maat en maat 43 zijn altijd op tegen die tijd.
(En néé, ik wil liever niet weer zo'n mailtje met: 'Ik val enorm op vrouwen met grote voeten.' Ik val namelijk niet op mannen die alleen maar vallen op mijn schoenmaat.)

dinsdag, oktober 01, 2002

Kan het nou please weer even rustig zijn? Een soort herfststop, zoals soaps een zomerstop kennen? Asjeblieft?
Het lijkt er heel sterk op dat mijn provider Wanadoo na het ten onrechte blokkeren van een mailgroep (op 1 melding dat de mail spam zou zijn), nu een andere mailgroep heeft geblokkeerd. In ieder geval bounct mijn mail erheen omdat de mail er vandaan niet geaccepteerd wordt door Wanadoo.
Mail naar Wanadoo heeft weinig zin, je krijgt per omgaande (dat dan weer wel) een bericht dat je mail is aangekomen, met daarin je eigen mail en de mededeling dat je bij eventueel verder mailen met de helpdesk vooral moet knippen en plakken. Bij elke mail krijg je dus je eigen mail in het automatisch gegenereerde antwoord terug. En ja, na heel lang wachten krijg je soms ook nog een soort van antwoord op je vraag. Alleen heeft dat antwoord dan niets met je vraag te maken. Alsof je naar de winkel gaat voor sinaasappels en naar buiten komt met maandverband - er zitten drie a's in het woord, dus dat bedoelde je, toch?
Het lijkt er heel sterk op dat ik maar eens op zoek moet naar een provider die wel kan nadenken.
Complimenten voor de politie. Ze zijn met een arrestatieteam binnengevallen bij een hennepkwekerij. De eigenaar krijgt een boete van 500 euro. Want 5 planten worden gedoogd, elke plant extra levert 100 euro boete op. De 13-jarige eigenaar wilde met de kweek een extra centje verdienen voor zijn duiven.
Resultaat: de staat krijgt 500 euro, er zijn 10 (tien) hennepplanten vernietigd, en dit alles slechts tegen de rekening van de inzet van een arrestatieteam.
De grote jongens zijn blij dat de politie zich zoet houdt met tieners, lijkt me...

maandag, september 30, 2002

Vlekjes, poriën, teint, uitstraling... Er is een creme die er tegen helpt. 'Tegen de 7 tekenen van het ouder worden'. Maar een porie is geen teken van ouder worden, het vergroten van die porie wel. En ik wil zeer beslist geen creme die helpt tegen uitstraling.
Wat ik wel een leuke reclame vind: die van het dingen in een ander perspectief zien als je ouder wordt. Dat dingen die onbereikbaar leken, ineens dichtbij blijken en andersom. Oftewel een reclame voor multifocale glazen.
Sinds een paar maanden merk ik dat ik, als ik iets kleins van dichtbij wil bekijken, beter mijn bril kan af zetten. Een splinter uit mijn vinger peuteren? Bril af. Dan zie ik scherper. En ik ben pas 35...
Aansluitend op het vorige postje:
En ELKE verjaardag weer: A (zus) lijkt op jullie moeder (kleinste en lichtharig), jij lijkt op je vader (langer en donkerharig).
En ELKE verjaardag weer ging ik, eerlijkheid voor alles, uitleggen dat dat niet kon, omdat we geadopteerd waren.
En ELKE verjaardag weer dan zo'n gegeneerde stilte.
Al eerder beschreven geloof ik: die biologieleraar die eerst van ons allemaal vroeg welke bloedgroep onze ouders hadden, en dat op het bord zette. Waarna we onze eigen bloedgroep moesten bepalen. Sja: pa 0, moeder A, ikke B. (Met Rhesusfactor was ie nog leuker geworden: zij beiden positief, ik negatief).
Ik denk dat die leraar dat voortaan anders aanpakt...
Things that are NOT to be Said to Adoptees:

1. You're special because you're adopted.
2. You were chosen.
3. Your Birthmother loved you so much that she gave you up.
4. You're lucky.
5. It doesn't matter.
6. You shouldn't be angry.
7. You shouldn't be sad.
8. You should be careful what you ask for -- you might get it.
9. By finding her, you're invading her life.
10. Why are you interested in someone who didn't want you ?
11. Why do you want to find someone you didn't ever know?
12. Ever since you started searching you have become obsessed.
13. ...but your adoptive parents love(d) you so much.
14. ...but you're hurting your adoptive parents
15. Babies don't remember anything.
16. You're being ungrateful!
17. You have no respect for your adoptive parents.
18. Get over it!
19. If she loved you, she wouldn't have given you away.
20. You're being over sensititve
21. Forget it and get on with your life.
22. Why would you want to find her?
23. It's the past, you can't change it.
24. You have no right to disturb her life.
25. ...but your adoptive parents really wanted you.
26. ...What's wrong? Weren't your adoptive parents good enough?
27. You're being selfish and disrespectful!
28. Didn't your parents do a good enough job?
29. How many mothers do you need?
30. Oh...you're one of them?
31. You adopted children should respect her privacy.
32. ...but you look like you come from such a good family.
33. ...but you don't look adopted.
34. Well, maybe that's the way it was meant to be.
35. If she didn't want you then, why would she want you now. You'll get rejected.
36. You might be opening Pandora's Box

zondag, september 29, 2002

Leenmuis heeft helaas de verkeerde connector. Ik muis nog even verkeerd om door, en morgen koop ik een noodmuis. Als die goed in de hand ligt, wordt het gewoon Mijn muis, zo niet, ga ik druk op speurtocht naar een muis die in mijn hand past. Ik wil niet zo'n ergonomische (de meeste die ik tegengekomen ben, zorgen er binnen een uur voor dat ik kramp heb), geen kleine (lange handen), geen hoge (dat kost me mijn polsen).
Vriendje begon al over een doorzichtige muis - maar hoe dat ding eruit ziet interesseert me geen lor. Liever een oerlelijke knaloranje groen gestippelde roze gestreepte die past, dan een design ding waarmee niet te werken valt.
Dit is 'm, de eerste PS2-muis van IBM, uit 1987. Hij heeft het heel lang volgehouden, en wie weet is ie nog te repareren.
...ki sla nezium ed sla nedard ed lewoZ !raw ed nI
Eén keer raden wat er gebeurt als je met twee computers werkt met twee verschillend ingestelde muizen.
De rechtercomputer heeft de muis links liggen en is rechts ingesteld, de linkercomputer heeft de muis rechts liggen en is links ingesteld.
Nog even en ik ga achterstevoren typen denk ik.
Dan denk je slim te zijn door for the time being je muis linkshandig in te stellen, omdat dat rechterknopje het nog wel een beetje doet.
Maar dan verandert er meer dan alleen met welk knopje je klikt - da's ook niet alles.
Mijn muis is heel, heel oud. Fossiel zelfs, in computertermen.
Jaren deed ie het uitstekend, maar nu komt het einde in zicht geloof ik.
Linksklikken wil niet meer zo geweldig, of preciezer: meestal niet.
Het is geen kwestie van schoonmaken - ik vrees dat ie gewoon op is.
Ik kan 'm ook niet even verwisselen - op de andere comp zit een ander soort muis.
Ik klik me suf en vind ineens lang vergeten toetscombinaties terug.
Als jullie even niets meer van me horen, is muis definitief ontslapen...
Meisje slaat broertje dood terwijl moeder tv kijkt

LAS CRUCES - De moeder van een 10-jarig meisje dat haar 4-jarige broertje heeft doodgeslagen terwijl ze in een andere kamer televisie zat te kijken, is in Las Cruces, in de Amerikaanse staat New Mexico, gearresteerd wegens nalatigheid.
Dat heeft de politie in die stad zaterdag bekendgemaakt.
Het zusje van de 4-jarige Devon handelde volgens de aanklacht in opdracht van hun stiefvader, de 38-jarige Louie Guerrero. Ze moest de kleuter straffen voor onder andere bedplassen. Devon werd zaterdagavond tot diep in de nacht geslagen. Hij overleed maandag in een ziekenhuis in Albuquerque.
De stiefvader was al eerder deze week gearresteerd, op beschuldiging van kindermishandeling met de dood als gevolg. Hij zit net als de moeder, Natasha Guerrero, in de gevangenis. De twee worden later deze week gehoord door een jury.
Het meisje wordt wegens haar leeftijd niet vervolgd. Zij en twee andere kinderen uit het gezin zijn ondergebracht bij de kinderbescherming en worden waarschijnlijk in pleeggezinnen geplaatst.
(Bron)
Om dan gelijk in bikini buiten te gaan zitten is misschien wat overdreven.

zaterdag, september 28, 2002

Brief van de wbv: tussen november 2002 en oktober 2003 worden in uw complex werkzaamheden verricht.

- het vervangen van de leidingen die door de vloer heen lopen
- vervangen van de combiketel

Wij verzoeken u de ruimtes leeg te maken - het gaat hier om de ruimtes rond de convectoren en de kast waarin de combiketel zich bevindt.
De werkzaamheden zullen per woning 1 dag in beslag nemen.

Ehm... die cv's in huiskamer en gang zijn geen probleem.
De cv in de slaapkamer staat verborgen achter een bult dozen en rommel van ruwweg 3x1,5 m. Als ik nu ga ruimen, kunnen de in de zomer aan de slag schat ik...
Het berghok waar de ketel staat, zit vol met allerhande spullen. Die kunnen er uit, maar moeten dan naar de kamer. Waar ze niet heen kunnen waar daar moeten ze ook zijn.
En leidingen in de vloeren? Blijkbaar doen ze dat vanaf het aansluitpunt? Want er staat niets over vloerbedekking of zo. Dat hoop ik dan maar, want ik heb laminaat.
De wbv kennende gaat dit allemaal weer veel langer duren en een hoop rotzooi opleveren, waarna de gehele klus nog eens door een goed bedrijf moet worden overgedaan.

Help.

(Misschien afdekfolie kopen, de tuin overdekken en daar zolang alle troep opslaan - kan ik ook rustig weer inruimen. Zal je zien dat ze komen als het vriest of sneeuwt.)
(En hoe groot moet ik die 'ruimtes' denken? Als in een meter rond de verwarming, of de hele kamers?)
NOS-TT 371 za 28 sep

In Denemarken heeft een dief 12.800 dollar aan juwelen buitgemaakt met de stofzuiger.
De dief boorde een klein gat door het raam van de juwelier en stak de stofzuigerslang er doorheen. Zo zoog hij een aantal juwelen op uit de etalage, zoals kettingen, ringen en oorbellen. De eigenaresse vond het verschrikkelijk, maar zag de humor er ook wel van in.
Het alarm was niet afgegaan door deze bijzondere manier van stelen. Ze vonden de stofzuiger verlaten naast de winkel.
Helaas was het apparaat totaal leeg. Er is nog niemand gearresteerd.
NOS-TT 371 za 28 sep

Een ontsnapte arrestant heeft een bus aangehouden om te kunnen vluchten. Hij kwam er toen pas achter dat de bus vol zat met politiemannen die op zoek naar hem waren.
S.V.Boas uit Brazilië ontsnapte uit het politiebureau en stopte de eerste bus die hij zag. Hij ontsnapte door als afleiding een telefoontje te plegen en daarna de agent, die hem bewaakte, te overmeesteren.
Boas was gearresteerd omdat hij bij een voetbalwedstrijd drie pistolen bij zich droeg. De politie in de bus arresteerde en boeide de ontsnapte onmiddelijk.
NOS-TT 192 za 28 sep

Major geeft affaire met Currie toe

LONDEN De Britse oud-minister Edwina Currie heeft in The Times onthuld dat ze tussen 1984 en 1988 een verhouding heeft gehad met John Major. Beiden waren getrouwd in die periode.
Major erkende vandaag dat het bericht juist is. "Ik schaam me er diep over, en ik heb de dag gevreesd dat het openbaar zou worden. Norma (zijn vrouw) wist ervan en heeft me allang vergeven."
Major was premier tussen 1990 en 1997.
De verhouding eindigde toen Major tot het kabinet-Thatcher toetrad. Currie schrijft in haar dagboek, waarvan The Times een voorpublicatie heeft, dat de verhouding op haar initiatief begon.
Ik ben opgevoed met: 'in geval van twijfel, niet doen'. Maar wat dan? Wachten tot de twijfel verandert in een duidelijk ja of nee? En hoe lang moet je dan wachten?

vrijdag, september 27, 2002

De Juinen-DVD bevalt me erg goed, en ik werd blij van de mededeling dat alle 'Ons kent ons'-delen op DVD zullen uitkomen :-)
Het is trouwens wel eng om te zien hoeveel van de Juinense politiek nog erg actueel is...
Een financiële herstructureringsstrategie...
Is dat als je zit te overwegen om de munten in je portemonnee anders te sorteren?
NOS-TT 192 vr 27 sep

GENEVE Manuel Wackenheim is werkloos. De 1,14 meter kleine Franse stuntman mag niet langer worden weggeworpen, heeft de
VN-commissie voor de mensenrechten in Geneve bepaald. De Fransman protesteerde tegen het verbod op dwergwerpen.
De hoogste administratieve rechtbank in Frankrijk verbood het dwergwerpen al in 1995 en nu heeft de VN-commissie dat vonnis overgenomen. De bescherming van de menselijke waardigheid is volgens de Verenigde Naties in het geding.
Wackenheim liet zich regelmatig in een disco door sterke mannen weggooien, ter vermaak van het publiek. Met die stunts verdiende de Fransman zijn salaris.
Vriendje op dreef:
Wat doe je als je drie bejaarden een LPF-er in elkaar ziet slaan?
Dan zeg je: wilt u zitten, ik kan slaan.
Hm.
YACCS (van de commentaarmogelijkheid) is blijkbaar ook aan het spoken, in plaats van (aantal) commenta(a)ren staat er comments (zonder nummering), en is er soms geen contact met de server.
DVD-speler gekocht.
Mijn (2...) DVD's liggen nog bij vriendje (omdat hij een DVD-speler in zijn comp heeft, hebben we daar gezellig Fawlty Towers en Koot & Bie in Juinen zitten kijken), hij neemt ze vanavond mee.
Maar de speler doet het: hij speelt ook MP3's af. Ik snap zelfs al een beetje hoe de afstandsbediening werkt.
En in mijn hoofd zweven nu alle filmtitels die ik altijd al had willen hebben. En die (nog?) niet verkrijgbaar zijn op DVD.
Stad in geweest om een cadeau voor vriendje te kopen (is maandag jarig, hij wilde en krijgt een nieuwe rugzak), scart-kabel voor de DVD-aansluiting op de TV, tegen een lang gezocht boek aangelopen in De Slegte en een OV-jaarkaart gevonden.
Als de eigenaresse die nu nog niet als verloren heeft gemeld, kan ik 'm zo naar haar opsturen, ze heeft een bijzondere naam, en de eerste van de 10 vermeldingen die ik belde meldde dat het zijn nicht was. Ze was alleen nog niet thuis. Vanavond nog maar eens proberen.
De stad was trouwens erg vol, vooral de terrasjes.

donderdag, september 26, 2002

De combinatie van de berichten over opiumkweek in Afghanistan, gratis heroïne voor lastige junks in Rotterdam en het idee van de politiechef van Amsterdam voor zorgboerderijen voor junks, leidde tot dit proefballonnetje:
laat junks hun eigen spullen kweken.
Zorgboerderij Opium et emergo.
Van Mierlo is in mijn ogen ook ineens een stuk leuker geworden.
Bieslog, donderdag 26 september 2002 11:17 uur.
Kan ik niets aan toevoegen.
Shock!
Val ik bij het zappen in Spookhuis van RTL 5, over electrobedrijven die hun werk niet afmaken en doorslaande muren. Hebben ze als achtergrondmuziekje Vah Hollanda seni seni van de Nits...
Jasses:

Lekker gedoucht en je daarna besprenkelen met een geur van sigarettenpeuken en bier. In Duitsland vindt de nieuwe parfum gretig aftrek. Daar is namelijk een parfum gelanceerd dat ruikt naar sigaretpeuk en ranzig bier. Een flesje 'Armbrust- schuetzenzelt' kost 150 euro. Het parfum moet de geur imiteren van het beruchte Oktoberfesten, de bierfeesten in het zuiden van Duitsland. De uitvinder? Vanzelfsprekend een cafébaas uit Bayern.
(Bron)
Als je inlogt bij Blogger, krijg je eerst een pagina met mededelingen en reclame. Sinds kort staat deze melding erbij:
'Ever have something you didn't want the whole world to see?'
Het gaat dan om een nieuwe service bij een betaalde account, namelijk (een deel van ) je Bloggersite alleen toegankelijk te maken met een password.
Maar ja, als ik op dit moment Linke soep wil openen, krijg ik dit:
'De pagina kan niet weergegeven worden.'
Dus dat password heb ik niet eens nodig om te zorgen dat niemand iets ziet...

woensdag, september 25, 2002

Invallen daar! Oprukken met een internationale inspectiemacht!

'VS ontwikkelen nieuwe chemische wapens'

RIJSWIJK - De Verenigde Staten zijn bezig met een geheim onderzoek naar nieuwe chemische wapens. Daarmee schendt het land de internationale conventie over chemische wapens. Dat beweert de internationale non-profitorganisatie Sunshine Project op haar site op internet.
(Bron)
Idee 1: jezelf blauw spuiten en in een druk winkelcentrum gaan lopen, of naar een uitverkopend warenhuis.

Idee 2: naar het Binnenhof en... Nou ja, dat snapt u wel ;-)
De eerste kastanje van het jaar voelt nog net zo als vroeger. De glans, de kleuren, de tekening, de geur...
Laag zonlicht op een kastanje die net uit de schil komt - dat is een van de mooiste effecten die ik ken. Een dag later is de schil dof en het voetje (de navel?) ingezakt en niet meer wit. En nog is ie mooi :-)
Vriendje zei: als ik over de stoep rijd en een agent houdt me tegen, roep ik: 'Maar man, je denkt toch niet dat ik met zó'n fiets op de weg ga rijden?'

dinsdag, september 24, 2002

Ken je die dagen waarop op je werk alles mis gaat? Niet (alleen) door wat iemand doet, maar gewoon, door computerstoringen en allerhande ander technisch ongemak?
En dat dat ook net de dag is waarop je een half uur te vroeg kwam, omdat je na twee uur slaap niet meer in slaap kon komen, en op je werk even rustig wilde beginnen met een bak koffie en een krantje? En de dag waarop je wel over moet werken omdat er nog bergen werk liggen die allemaal nu weggewerkt moeten worden?
Ik werk er sinds maart, en dit was de eerste keer dat ik collega's heb horen schelden en vloeken.
We zaten het werk van drie man te doen met zijn zevenen, en nog was het niet bij te houden.
Stoom afgeblazen bij vriendje, en op weg naar huis een hele grote, prachtige kastanje gevonden. Dat vrolijkte me weer op :-)
Ik vermoed dat ik heel vroeg ga slapen, want ik heb nu al zo'n zandgevoel in mijn ogen.

maandag, september 23, 2002

Tijdens het boren maar naar ER kijken, en hopen dat buurman daarna klaar is.
Gaaaap.
Peter Timofeeff heeft zichzelf een mini-Balkenende-pony aangemeten.
Nu weet ik nog niet wat voor weer het wordt.
Ik heb morgen een vroege dienst.
Ik moet morgen om 5:15 mijn bed uit.
Ik heb nogal lang nodig om in slaap te vallen.
Ik heb minimaal 7 uur slaap nodig.
Dus om half negen aanstalten maken om naar bed te gaan is niet onverstandig.
Ik heb een bovenbuurman die af en toe een paar uur achter elkaar aan het boren is.
Hij is net begonnen.

(Ooit moeten die muren toch gewoon opgeboord zijn?)
Een calamiteitenstrook klinkt als een soort spitsstrook, maar is toch heel wat anders...
NOS-TT 401 ma 23 sep

Voor de Australische Margaret Cole gaat een droom in vervulling: ze heeft voor het eerst in haar leven een huis gekocht. Voor zo'n 120.000 euro is ze de trotse eigenaar van een 3-kamerwoning in Wannatobbi, onder de rook van Sydney.
En dat is best opmerkelijk, want probeer maar eens een hypotheek los te peuteren als je al 92 bent! Een snelle rekensom leert dat het huis helemaal is afgelost als Margaret 122 is.
Margaret Cole kreeg ook een startpremie van vierduizend euro. Met haar 92 jaar is Margaret, die in 1976 vanuit Wales naar Australië emigreerde, de oudste 'starter' van Australië.
NOS-TT 371 ma 23 sep

Hoe hou je de weggebruiker happy als hij door toedoen van wegwerkzaamheden in een file terechtkomt? In Oostenrijk zijn speciale verkeersborden gemaakt om de automobilist te vriend te houden.
Aan het begin van de werkzaamheden zien de bestuurders een bord met daarop een roodaangelopen, boos kijkend mannetje.
Het figuurtje leeft als het ware met de automobilist mee.
Hij gaat dan ook steeds blijer kijken naarmate het eind van de onderbreking dichterbij komt. De 'smiley-borden' zijn zo'n succes,dat ze op alle Oostenrijkse wegen ingezet gaan worden.

Dat lijkt me een uitdaging voor anti-auto-activisten: de mannetjes omwisselen :-)
Aiaiai... Ik ging er werken toen het net begonnen was, heb er ontzettend veel plezier gehad. Met leuke collega's. Met bizarre bellers, want het was een gratis nummer: "Hebbu die uitzending gezien over penisverlenging? Nou, ik heb ook een probleem... Hij is te lang." En dan alsof je gek was gewoon een privékliniek opzoeken en meneer keurig het telefoonnummer geven :-)
Dat jongetje dat belde en hard "Kakpoeppies" riep en teleurgesteld was dat je daar niet van schrok, en toen heel wijs zei: "Maar jij bent al groot hè? Nou, kakpoeppiesdaahaaag!"
Maar ook met het opzoeken van vragen die niet vanuit de database beantwoord konden worden (hotels in rare gebouwen als vuurtorens; skeltergroothandels; antieke bouwmaterialen - allemaal net in opkomst toen). Mensen trainen in het opzoeken van de antwoorden op die vragen. Vergaderen met de OR. Teamleideropleiding. Nachtdienst tijdens oud-en-nieuw, met steeds dronkener mensen die alleen maar even belden om gelukkig nieuwjaar te wensen.
En het vertrek - ik zag het niet meer zitten, de rek was er uit. De meesten hielden het zeven maanden vol, ik werkte er geloof ik bijna drie jaar.
Dat opstartgevoel, met z'n allen keihard werken, mis ik nog steeds. Het was het enige bedrijf waar ik een uur na terugkomst van mijn vakantie weer aan het werk was, en met liefde.
In Londen demonstreet een massa mensen vóór de vossenjacht, en prompt worden Engeland en Wales getroffen door een aardbeving. Zou dat nou toeval zijn?
De KPN stuurt me op 7 september een telefoonrekening, met als gebruikelijk daarop de abonnementskosten voor september-oktober.
Ze schrijven dat pas de 19e september af.
Vandaag (op maandag?) krijg ik een brief dat bij de eerstvolgende rekening het abonnementsgeld vooruit betaald moet worden. Wat ik dus al deed, in ieder geval deels.
Het informatienummer gebeld, 10 eurocent per minuut. toets 1, toets2, toets vrolijk door, uiteindelijk: "Bij andere vragen of vragen over de vooruitbetaling, toets 5". Okee, ik toets 5. "Uw keuze is niet juist ontvangen." Toets 5. "Uw keuze is niet juist ontvangen."
Zucht.
Eens goed gezocht op de rekening, en inderdaad: daar stond het gratis nummer van de klantenservice (0800-0404). Heel snel iemand aan de lijn (heel goed), probleem uitgelegd. Ja, alle rekeningen moeten voortaan vooruitbetaald worden, dus ook die rekeningen die pas na 9 dagen komen. Dus mijn volgende rekening zou het abonnementsgeld van november en december moeten bevatten, en daar komt januari bij. Dus op 17 oktober betaal ik mijn abonnement tot en met 31 januari.
Ik begrijp niet zo goed wat het voordeel is, behalve dat je een enorme bulk post en overschrijvingen en incasso-opdrachten op dezelfde dag de deur uit moet doen. Dat lijkt mij helemaal geen voordeel, maar dat zal aan mij liggen.
(Mijn wbv int de huur ook strikt op de 1e van de maand, en bij zondagen een dag later. Ben benieuwd wanneer ze op het idee komen dat driemaandelijks betalen veel eenvoudiger is.)

zondag, september 22, 2002

Als je bij Arke klikt op 'soort vakantie', krijg je een erg rustgevend resultaat...
Een ander voordeel van de herfst: de staartmezen zijn weer opvallend actief. Ik hoor ze piepen, en zie ze achter elkaar aanvliegen, van boom naar boom, bijna dwarrelend.
Zon schijnt, raam open, lekker warm binnen.
Zwarte wolken, zon weg, koud, raam dicht.
Zon schijnt weer, warm, lekker het raam open, spelende kinderen horen.
Ineens beseffen dat het stil is geworden, en koud: raam weer dicht.
Herfst is leuk, maar soms krijg ik er een sik van.

zaterdag, september 21, 2002

Wilde spinnen logt een Loesje die ik wel voor het raam wil hangen :-)
En de bonuskaartsite pik ik er ook even vandaan :-).
Iets anders: Heinsbroek denkt dat de oma's en opa's van nu het beste in staat zijn om de jeugd van nu normen en waarden bij te brengen.
Blijkbaar beter dan de ouders en huidige crècheleiders dat zelf doen. Maar wie heeft die ouders en crècheleiders opgevoed?
Zeg VPRO, wanneer komen deze, deze en deze op DVD uit?
Elisa schrijft:

(...) "Deze herinnering kwam boven toen ik na het nieuws hoorde over een kind op afbetaling, met te kiezen geslacht dus ook nog. Ditmaal vraag ik mij af of ouders die op deze manier een kind nemen niet beter een pop kunnen kopen." (...)

Ik werd altijd al kwaad op mensen die een kind 'nemen' of gingen 'nemen'. Maar ik ben opgevoed door adoptie-ouders die er erg onder leden dat ze geen 'eigen' kinderen konden krijgen.
En zich dus aanmeldden voor adoptie. Waarbij ze konden opgeven wat ze wilden: een blank meisje, zonder handicaps.
Toen ik geboren werd, was ik deels verlamd, en het was dus spannend of dat zou bijtrekken (kwam door een stuitbevalling). Toen ik na tien dagen okee bleek, konden ze me zo ophalen.
Dus dat kiezen van geslacht, tja...

Wat me ook altijd pissig maakt(e), was dat mijn ouders een uitgebreide keuring moesten ondergaan om te zien of ze wel geschikt waren als ouders.
Die test hebben ze met goed gevolg doorstaan, hoewel zus en ik beide geen contact meer hebben met onze ouders.
Maar waarom is er niet zo'n keuring voor biologische ouders? (En dan graag een beter onderzoek.)
Ik heb een muis. Muis heeft scheve oogjes: één zit ongeveer op de goede plek, de ander zit zo ongeveer op de rand van zijn kin.
Hij is blauw. En draagt een badpak met blauwe bloemetjes.
Waarom hebben al die suikerkikkers en -muizen toch badpakjes aan???

vrijdag, september 20, 2002

Wat kun je soms ontdaan zijn omdat iemand iets niet zegt :-(
Kijk, het werkt:

NOS-TT 106 vr 20 sep

Wachtgeld bewindspersonen aangepast

DEN HAAG Het kabinet heeft besloten de wachtgeldregeling voor bewindspersonen te versoberen, na alle kritiek die op het ontslag van Philomena Bijlhout (LPF) volgde. Zij was slechts zes uur staatssecretaris maar kan toch op twee jaar wachtgeld aanspraak maken.
Bijlhout vertrok op 23 juli toen bleek dat zij gelogen had over haar verleden bij de volksmilitie van Bouterse.
Voortaan krijgen bewindspersonen die korter dan drie maanden in functie zijn zes maanden wachtgeld. Voor ministers en staatssecretarissen gelden nu dezelfde regels als voor andere politici zoals Kamerleden en wethouders.
Pijnlijk: een dementerende Ramses Shaffy bij BVD, die af en toe navraagt of ie een vraag goed begrepen heeft, waarna er een flink gelach losbarst.
Het is goed bedoeld, maar toch staan mijn tenen een beetje krom.
Bollen, elk jaar koop ik ze, en elk jaar denk ik weer: misschien toch een beetje veel. Als ze eenmaal bloeien staan ze prima, maar dat planten is een hoop gedoe.
Ik duim dat ik dit jaar niet plotseling uitgegraven en half kapot gekauwde bollen ga vinden. En ongetwijfeld helpt de schutting flink tegen het plukken als ze nog in knop staan... Als ze dan ook braaf doen wat er van ze verwacht wordt, namelijk gewoon opkomen, bloeien, en het jaar erna hetzelfde, dan ben ik helemaal blij.
Proefballonnetjes? Dat kan ik ook!

* Na de tweede keer te hard rijden, wordt bij elke volgende keer een essentiëel auto-onderdeel voor een maand gedemonteerd.
De tiende overtreding wordt bestraft met demontage van de rechtervoet.

* Ouderen die klagen over 'de jeugd van tegenwoordig' en daarmee aangeven het tempo van de maatschappij niet meer aan te kunnen, worden overgebracht naar een speciaal ouderenreservaat in de bossen, met langzaam groeiende naaldbomen zodat ze niet teveel in de war worden gebracht door landschapsveranderingen en seizoenswisselingen.

* Ministers die plannen of suggesties hebben betreffende andere vakgebieden dan hun eigen, nemen dat op met hun collega('s), in plaats van hun gedachtes als proefballon bij een journalist te dumpen.

* Alle inwoners van Nederland moeten een taaltest doen. Wie een onvoldoende scoort zonder medische reden als bijvoorbeeld dyslexie, moet op eigen kosten drie uur in de week een cursus taalbeheersing volgen.

* Bewindslieden die iets anders dan de volledige waarheid vertellen, moeten onmiddellijk aftreden en kunnen geen aanspraak maken op wachtgeld.
Dat heb ik weer: lang geleden een grappig, klein lampje gekocht. Bevalt erg goed, dus toen ik er vandaag in de winkel plotseling twee zag, heb ik die gelijk gekocht. Peertjes erbij.
Eenmaal thuis blijken de peertjes de verkeerde fitting te hebben en is het snoer van de lampjes te kort voor de plekken waar ik ze gedacht had.
Het is hier toch al stopcontactcrisis, ik heb stopcontacten die op een zeer onpraktische plek zitten (achter de boekenkasten, boven het fornuis) en dus onbruikbaar. Degene die je overhoudt zitten in een hoek (1 voor koelkast en magnetron dan wel koffiezetter; 1 voor stereo en een lamp), pal boven de bank (een van de twee contacten werkt niet, bovendien zit je niet zo lekker met een stekker tegen je hoofd), en naast de boekenkasten achter de tafel. Daar is het een en ander aan computerspul op aangesloten, de rest ervan gaat via het stopcontact achter de kasten.
In mijn huis struikel je over de stekkerdozen. Ik vrees dat er weer een bij gaat komen, en dat ik die maar wegmoffel achter de bank of zo. Of ik ga een lang verlengsnoer maken en de ijskast aansluiten op het stopcontact boven het gasfornuis, met de draad onderaan de bovenkastjes geplakt. Dan hoef ik niet steeds stekkers te wisselen als ik de magnetron of de koffiezetter wil gebruiken.
We krijgen steeds meer apparaten, misschien zouden huizen ook gewoon wat meer stopcontacten moeten krijgen. Liefst op 2/3 van de muur in plaats van een meter hoog, zodat je ze achter een poster of zo kunt verstoppen.
En hoeveel apparaten kun je op één stopcontact aansluiten?
Ik weet van vriendje dat hij ooit in een krakkemikkig huis woonde waar maar één groep was. Dat werd opgelost door een verlengsnoer te maken met aan twee kanten een stekker, en daar stekkerdozen aan te koppelen, waar stekkerdozen aangekoppeld werden enzovoorts. Als de wasmachine aanstond, brandde het licht minder, en als de koffiezetter aanging, maakte de wasmachine minder toeren. Dat lijkt me dus ook geen aanrader.
Na een paar liter van diverse bessensappen krijg je het gevoel dat je rood uitslaat.

donderdag, september 19, 2002

Wat geef je nou voor cadeau aan een man die alles heeft wat ie nodig denkt te hebben, alleen van praktische dingen houdt, en niet weet wat ie wil hebben? Ik heb nog een ruime week.
Hij wilde wel een rugzak, want die was kapot aan het gaan. Maar inmiddels heeft ie 'm gerepareerd, en hij is het type dat het dan eigenlijk zonde vindt om een nieuwe te kopen / krijgen, want de oude doet het nog.
Help!
Mijn schuinbovenbuurman is afgereisd naar Polen voor de wedstrijd van FC Utrecht.
Dat zal niet meevallen... (4-1)
212.136.78.25, IE5, Win98, was hier ruim 27 minuten, vanaf een uur of half twee.
U was bezoeker nummer 15000 :-)

woensdag, september 18, 2002

Ik heb de zomerzonsondergang op mijn desktop maar vervangen door een besneeuwd Laps sparrenbos met een late middagzon. Dan lijkt het buiten ineens weer wat warmer...
Gewetensvraag: heeft u uw paspoort of gemeentelijk identificatiebewijs op zak?
Dat moest eigenlijk al, maar nu moet het nog meer.
Als ik me ergens moet legitimeren om andere redenen dan bijvoorbeeld pakjes ophalen bij het postkantoor of grensoverschrijding tussen twee landen, zal ik weigeren. En ik denk dat ik dan ineens ook mijn mond houd (ja, dan wel, ja). Misschien ga ik wat standaardzinnetjes leren in het Swahili, Hindi, Mongools of Oezbeeks. Misschien toch maar eens zo'n paspoort aanschaffen via zo'n vage site.
Hierbij maak ik de oprichting bekend van Commando BOM, Bewust Ongelegitimeerde Mensen. (Betere namen zijn welkom.)

(Maar mij wordt nooit een legitimatie gevraagd, ik zie eruit als een Hollandse huisvrouw, wat ik niet ben.)
Mensen met de Nederlandse nationaliteit maar elders geboren dan wel elders-geboren-ouders, kunnen bij criminaliteit worden uitgezet naar het land van 'herkomst'. (Wat doen we met de nazaten van de Hugenoten? De provinciale import in de steden? De stedelingen die naar het platteland zijn getrokken? Geldt voor hen hetzelfde?)
Mensen die hier wonen maar van elders komen, moeten een inburgeringscursus doen, ook al wonen ze hier al lang.
Fijn! Ik verheug me er echt op! Ik heb namelijk nogal sterk de neiging eigenwijs en betweterig te zijn. Meestal weet ik dat gedrag redelijk in de hand te houden, maar als ik gedwongen wordt een cursus te volgen puur omdat ik elders geboren ben, dan ga ik bokken. Heel spijtig voor de cursusgever die het vast goed bedoelt, maar toch.
Ik word dan zo iemand die je vroeger haatte in de klas. Zo'n wijsneus die de juf dan wel meester verbeterde, omdat die het niet helemaal exact goed had uitgelegd. Vroeger snapte ik niet dat mensen dat niet leuk vonden - het ging er toch om dat het goed was? Ik bedoelde er toch niks slechts mee? Maar als je zei dat de oppervlakte van een land 50000 kilometer was, terwijl het 49654 was, kon je er op rekenen dat ik je verbeterde.
Ik doe dat niet meer. Maar ik kan het nog wel.
Oh oh... Typisch damesprobleem: geïrriteerde blaas. Ik besef nu dat ik een paar dagen niet zoveel gedronken heb, en in combinatie met een bijwerking van mijn medicijnen is het dan gelijk raak.
Net een grote fles limonade gehaald en een fles cranberrysap, en drinken maar. Als ik mezelf flink doorspoel met zure drankjes, is het meestal de volgende dag over of in ieder geval veel minder.
Even naar de plee...

dinsdag, september 17, 2002

Flauw:
Hoe weet je dat een ambtenaar geniesd heeft?

Dan zit er geen stof meer op zijn neus.
Ouders loten om moord kind

BRUSSEL - Een man en vrouw uit het Belgische Wetteren, ten oosten van Gent, hebben bekend hun twintig maanden oude zoontje Olivier te hebben vermoord.
Het stel nam het jongetje zaterdagavond mee naar een natuurreservaat. Daar bepaalde een loting (strootjetrekken) dat de 22-jarige man het kind zou vermoorden, terwijl de 21-jarige vrouw haar kind vasthield. Het kind kwam om het leven door een messteek, nadat een poging tot wurging was mislukt.
Zondagavond kreeg de moordenaar spijt. Hij deed aangifte. Hij en zijn vriendin zijn aangehouden. Sectie op het stoffelijk overschot moet uitwijzen of het kind levend is begraven.
Het werkloze tweetal leefde in armoede. De krant Het Laatste Nieuws laat buurtbewoners aan het woord die beweren dat het duo liever geld uitgaf aan gsm's dan aan eten voor het kind. Mogelijk is het moordplan pas recent beraamd, toen het stel uit elkaar wilde gaan. Het kind stond daarbij in de weg.
(Bron)
Verbeeld ik het me nou of gaat ze echt steeds kakkineuzer spreken?
Typisch, door eetverslaving jaren geen lege maag gehad behalve als ik door Prednisonkuren plots helemaal geen eetlust en geen vraatzucht meer had.
En nu sinds een tijdje het mij geheel onbekende effect dat ik meestentijds helemaal geen honger heb èn geen zin om te eten (was eerder nooit een punt, eten deed ik toch wel, en honger had ik nooit want ik at doorlopend), en dat ik ook echt niet eet.
Meest verrassende is dat ik niet meer zoals heel, heel vroeger trek krijg die geleidelijk aan in honger verandert, maar dat ik een minuut geleden geen honger had, en nu ineens Heel Veel.
Ik probeer maar zo veel mogelijk mijn maag zijn/haar zin te geven, door te eten wanneer ik honger heb, en te stoppen wanneer ik vol zit. En door niet te eten als ik niks wil - waarschijnlijk voor de meeste mensen iets waar ze nooit bij stil staan, maar voor mij is het uniek. Want als ik geen honger had, at ik gewoon door.
Ik merk nu al aan mijn kleding dat het effect heeft op mijn figuur. Nu heb ik een figuur waarbij dat pas echt zichtbaar wordt als er heel veel af is, maar toch. Ik zie ook dat mijn vel al wat slobbert (klinkt veel dramatischer dan het is). Ik merk dat ik een bord met standaardhoeveelheden eten meestal niet meer leeg krijg.
Van lang geleden, toen ik een keer 30 kilo afviel, weet ik dat het effect op de fitheid pas over een tijdje komt. Mooi getimed, want dan heb je weer meer puf om winkel in winkel uit te sjokken op zoek naar een nieuwe garderobe. Nu pas ik-min-30-kilo nog steeds niet in een standaardmaat, maar goed, dan heb ik wel meer keuze in een winkel voor grote maten.
Duim maar voor me, dat dit zo door blijft gaan.
Leuk: grasmaaien met de nieuwe maaier. Het maakt veel meer lawaai, maar het kost (mij) veel minder energie en tijd. Ik heb wel zorgvuldig om dat ene polletje heengemaaid, waar keurig in het midden een kattendrol lag. Versnipperde drol leek me niet echt fijn. Ik laat het wel opdrogen en verwijder het dan met pol en al.
Ik heb nu ook ineens ontdekt hoevéél bruine kikkers ik eigenlijk in de tuin heb - ze gingen er allemaal haastig vandoor, dus ook geen kikkersnippers gelukkig.

maandag, september 16, 2002

Okee, okee, vooruit: Linke soep is 1 jaar oud geworden, en ikzelf 35. Klinkt veel ouder dan het voelt, ondanks dat er al meer dan 15 jaar witte haren opduiken, en lijntjes en plooitjes (maar dat hoort zo bij hippo's).
Een vriendin had een elektrische grasmaaier over - ze is verhuisd naar een huis met een tuin zonder gras. Of ik 'm kon gebruiken?
Dus vandaag afgezakt naar Eindhoven, en nu met maaier weer thuis na een gezellig bezoek.
Maaier net uitgeprobeerd. Het gras is te hoog, er staat allerlei onkruid tussen wat zich bij de handmaaier om de hoe-heet-dats draait, die rol waar de messen aan vast zitten, zodat ie vastloopt.
Maar nu: vroemmm! Even uitgeprobeerd op een kluitje brandnetels: in een paar seconden zijn al die netels weg!
E. heeft mijn gazon gered denk ik. Dank je wel E.!!
Moe maar nog niet slaperig. BBC2 zendt Something Wild uit, die ik eerder zag maar ik weet alleen nog maar dat ik 'm toen wel leuk vond. Helaas klapt de zender er steeds uit, waarna het testbeeld tevoorschijn komt, met een zender die 'country en gouwe ouwen' uitzendt.
Dan ga ik maar zoet naar bed.
En jawel: Linke soep is vandaag één geworden.

zondag, september 15, 2002

Hoera: Hippo is weer helemaal bij de tijd!
Een standaard, frutselloos horloge, automatisch, metalen band, zwarte wijzerplaat, secondenwijzer en dag- en datumaanduiding. Wel zo handig als je onregelmatig werkt, want die dagen lopen dan door elkaar.
Blij :-)
Op verzoek een update tong: die is weer vrijwel helemaal okee. Kan 'm waarschijnlijk wel weer uitsteken zonder dat mensen wit wegtrekken ;-)
Alles lijkt weer te werken, Blogger ontploft niet meer en de loglijst is weer wakker. Alleen roept de tuin heel hard - er liggen nog veel takken en ander snoeispul (struiken die gekortwiekt zijn ivm het schutting plaatsen). Ik heb slechts één biobak, dus alle snoeiafval wordt in fasen afgevoerd.
Tuin stikt van de hele grote kruisspinnen, die enorme webben geweven hebben. Ik zag net een spin die kennelijk niet tevreden was, het web losknipte en opat, en net zo energiek begon aan een nieuw web, tussen de muur en de conifeer, doorsnee van het web zelf toch minimaal 80 centimeter.
Het is hier nog lekker zonnig en flink warm, maar er komen steeds meer en donkerder wolken...
Herhaling Jiskefet gezien: ben er spontaan van gaan afwassen. Slappe hap.
Wat me nou elke keer opvalt aan die Centraal Beheer-clown-reclame: die overvaller rijdt in een Nederlandse auto. Typisch.