Ligt het nou aan mij dat ik die radiospot voor veiligheid en kinderen zo ergerlijk vind? Die waarin je een huilend kind hoort, en daarna: 'Dit is het alarm van een kind onder water.' (Stilte.) 'Gebruik je oren, niet je ogen.' Elke keer denk ik hetzelfde: o, dus een dove ouder heeft een probleem. Dat ìs natuurlijk ook wel zo, die zal zijn / haar kind vermoedelijk niet snel alleen in een badje laten zitten. Maar dat is voor een horende ouder ook niet handig. Blijkbaar is er een campagne voor nodig om mensen daar op te wijzen. Zolang het mis gaat, heeft dat zin - maar ik vrees dat een ouder wel _weet_ dat een baby / peuter kan verdrinken in een badje, maar dat het net op die momenten aankomt dat je acht dingen tegelijk aan het doen bent en even snelsnel een blik in de keuken wilt werpen omdat ander kind daar ineens verdacht stil is of juist verdachte geluiden maakt.

Verdachte volgde Fortuyn via internet.
Wat is nu de volgende stap? Internet verbieden? Iedereen met een modem oppakken?

De dag begon al verkeerd, en het wordt niet beter: 'Big Brother IV start in september'. Nu.nl meldt dat het 2 september weer begint, en dat de selectie woensdag begint.

Lonen van topmanagers gestegen, meldt de Volkskrant. Ofwel: het verschil tussen hoge en lage lonen wordt weer groter. We zijn hard op weg naar vroeger.

Als Amerika bereid is tot een inval in Nederland, moesten we die Amerikaanse onderdelen er maar eens uit schoppen. En de deal rond Nieuw-Amsterdam draaien we uiteraard ook weer terug.

Papieren post, dat bestaat ook nog. Twee brieven vandaag: één van het GAK over dat ik per 5 oktober een jaar fulltime ziek ben bij mijn oude werkgever. O. Daar werk ik niet meer, maar goed. (Bijgevoegde brochure ontbrak.) Maandag maar eens bellen.
Brief twee kwam van het ziekenfonds, 'We denken allemaal wel eens na over dat ene onontkoombare: het einde van het leven.' (Bijgevoegde brochure ontbrak.)
Ofwel: wordt u even rustig wakker, we hebben aan u gedacht en besloten u eens fijn op te vrolijken.

Het is al bijna licht...

Die introductiedag, daar mailde iemand over ;-)
We begonnen met een inleiding met sheets. Informatief inderdaad, maar niet echt sprankelend. Daarna creatief doen in het kader van de samenwerking: de mensen gesorteerd door middel van een kleurcode op hun naambadge, per tafeltje zes vierkantjes papier en een koffertje met verf en kwasten. 'Mijn' tafel had rood en geel, anderen hadden blauw en groen, groen en geel, paars en rood. De bedoeling was om alle vierkantjes te beschilderen, waarbij elk groepslid op alle vierkantjes een bijdrage moest leveren. Ik heb veel navolgers gezien van Mondriaan en Pollock en De Kooning, een Newmann, en toch nog heel wat puur figuratieve dingen (bootjes, bomen, uiteraard een spoorwegovergang, en een Treintubbie -> ik besloot dat we toch ook een vierkantje moesten maken dat iets herkenbaars voorstelde, dus met mijn uiterst beperkte tekentalent maakte ik een soort sneeuwpop met van die kindertekening-harkhandjes). Vervolgens moesten we vierkantjes ruilen met de andere groepen, zodat je uiteindelijk twaalf vierkantjes in alle tinten en stijlen had, die vervolgens werden ingelijst.
Daarna lunch, en daara een informatie-stoelendans: zes mensen uit diverse takken van het bedrijf kwamen vertellen wat hun afdeling precies deed. Vooral de calamiteitenman en de goederendame waren populair. De laatste heeft een uitgebreide uitleg gegeven over het geheimzinnige heuvelen op de Kijfhoek ;-)
Evaluatie en borrel na. Het was leuk om achtergrondinformatie te krijgen, en om te horen dat je ruim 100 collega's in dezelfde functie hebt in Nederland. We waren met z'n vieren op die introductiedag, we hebben allemaal dezelfde spullen en dezelfde voorschriften, en we doen het allemaal anders ;-)
Aan het einde van de dag kwam ook het voorstel om over drie maanden een terugkombijeenkomst te houden. Ik vrees alleen dat de leiding wel aanvoelde dat dat ook iets te maken had met de meer dan uitstekende catering (die we niet direct verwacht hadden in een kerk).

Tsja...

Vanochtend om vier uur wakker. Om half zeven aan het werk, door omstandigheden geen gewone pauze gehad om half twee de eerste pauze, die ook nog aansloot op het einde van de werktijd dus om half twee naar huis. Mijn bed ingerold. En om de een of andere duistere reden heb ik nu honger. Een collega ging om negen uur broodjes halen, en hoewel ik eerst geen zin had, bestelde ik toch een bruine bol, die ik tussendoor heb opgegeten. Dat is dus het enige dat ik gegeten heb sinds tien uur donderdagavond. Die kroepoek die hier nog op tafel ligt gaat dat niet overleven. Er zijn nog nectarines, ik heb nog broodjes en oude kaas...

In Japan zijn ze niet alleen bezig met een WK: de afgelopen paar dagen krijg ik gemiddeld 20 meldingen per minuut van mijn firewall. Vrijwel allemaal vanuit Japan, één IP-nummer uit China. De niet-voetbalfans houden zich ook druk bezig geloof ik. De meeste scans komen van een groepje van 8 IP-nummers. Ze worden allemaal keurig tegengehouden, maar ik word wat narrig van dit digitale 'aan de deur voelen'.

AMSTERDAM - Internetters die fan zijn van de Colombiaanse zangeres Shakira, kunnen beter goed opletten wat voor e-mailberichten ze ontvangen. Diverse antivirusbedrijven maken vrijdag melding van het bestaan van een internetworm met Shakira in de hoofdrol.
(Bron: Nu.nl)

Oh jee, eh, ach gos, eh... Tjeempie!
Tegenwoordig staat er af en toe buiten het NS-gebouw een groep christenen te bidden. Voor de NS.
Het zal wel goed bedoeld zijn, maar het wekt bij mij vooral associaties met rampen en zo. (Nee jongens, open deuren moet je negeren.)

De raadsels circuleren nog steeds, getuige deze referral:
'een+man+belt+zijn+vriend+in+een+telefooncel+en+even+later+ligt+hij+in+een+plas+bloed+dood+in+die+'
Die hoort in de categorie 'dode man in telefooncel', 'dode in bos', en je kunt er mensen redelijk gek mee maken ;-)

Ik ben weer wakker ;-) Okee, da's een beetje eigenaardig zo tegen middernacht, maar dat krijg je als je na een vroege dienst direct je bed inkruipt wegens omvalgevaar.

NOS-TT 371 do 06 jun

Een motorrijder in Italië moet vreemd hebben opgekeken toen hij op de snelweg werd ingehaald door een struisvogel.
Nadat de vogel hem passeerde, belde de man de politie van Milaan. Die wist het dier slechts met de grootste moeite in te rekenen. De struisvogel liet zich pas na een jacht van meer dan zes kilometer kloppen door de politieauto's.
Toen de struisvogel was gevangen, bleek al gauw dat deze was ontsnapt uit een dierentuin in de buurt van Milaan. Niet zo'n leuk einde van het verhaal is, dat de struisvogel de achtervolging door een opgelopen klap niet overleefde.

Ik voorzie een probleem: het pad achter mijn tuin is een meter breed of zo. Aan de andere kant staat een schutting, waar een bruidssluier vrolijk overheen woekert. Die heeft nogal de neiging om lange uitlopers te produceren, op zoek naar houvast. Geeft op zich niks. Maar: in mijn tuin, precies tegenover de basis van de bruidssluier, staat een wilg. Die wilg is afgezet vlak boven de grond, maar nu alweer 2,5 meter hoog. In de wilg zit een clematis. Die had het goed toen de wilg nog 15 meter hoog was, maar sliert nu een beetje doelloos rond. Ik denk dat buurman en ik zeer regelmatig zullen moeten snoeien, om te voorkomen dat het pad dichtwoekert. Want als de bruidssluier en de clematis elkaar halverwege ontmoeten, is de doorgang in hooguit een paar dagen dichtgegroeid. Ik buig al steeds de uitstekende clematisranken terug in de wilg, maar wat groeit dat ding vreselijk hard. Van bruidssluier weet ik dat ie op een goede dag tientallen centimeters kan oprukken (met andere woorden: 1 dag is genoeg om dikke maatjes te worden met mijn wilg), maar van clematis wist ik dat niet. De wilg moet maar flink doorgroeien. Intussen knip ik ook steeds clematisranken uit de brem, de spar en de hondsroos, en ruk ik ranken van de grond. Als ik niks doe, heb ik straks alleen nog maar clematis in de tuin.
Ik wilde graag een tuin, nu heb ik het gevoel dat ik continu aan het beperken ben ;-)

Degene die 'm geplant heeft, dacht waarschijnlijk vooral aan het bloemetje:



Alleen kan dit het effect zijn:

Buiten is het grijs en grauw, de vogels zijn uitgezongen, ik ga een dag tegemoet met een hoop verhalen over wat mijn afdeling nou eigenlijk doet, met borrel na (zou ik kunnen drossen tussen het vaststellen dat ik ben gearriveerd en de borrel? Gewoon de stad in?), en ik ben de dag maar begonnen met Pink Floyd. De muziek waar ik vroeger direct van op zoek ging naar een hoog gebouw, een lang touw, of een flinke pot pillen. Ik werd er echt acuut zeer depressief van. En ineens hoorde ik 'Shine on you crazy diamond' weer eens op de radio, jaren terug. Daarvoor ging die radio dan direct uit, maar die keer vond ik het zomaar mooi. Ik moet in de stemming zijn voor het pathos, maar toch.

Maar eens een avond vroeg m'n bed in. Moet ineens aan 'plons' denken, maar als Hippo zijnde klim ik liever voorzichtig mijn bed in ;-)
Truste!

Hoera - de printer is nu compleet geïnstalleerd, we hebben uitgevogeld hoe hij werkt, ik heb een cartridge (kloon, originele was duurder dan een nieuwe printer in de aanbieding) besteld en gekregen, papier aangeschaft en já, hij doet het. Niks bijzonders natuurlijk, maar ik heb jaren een matrixprinter gehad (met als gevolg dat alles wat er echt netjes uit moest zien, bij vriendje geprint werd). Sinds mijn verhuizing staat die printer weer bij vriendje, en nu is ie definitief verweesd.
Iemand nog belangstelling voor een Star LC-10 (met ergens in de diepte nog ergens drie linten en een pak kettingpapier)?